काठमाडौं, २१ जेठ । चितवनको भरतपुर महानगरपालिका–१९ मा हुने पुनः मतदानबाट मेयरमा रेणु दाहाललाई जिताउन काँग्रेस–माओवादी केन्द्रले नयाँ रणनीति बनाएका छन् ।
दुई पार्टीले जसरी पनि रेणु जिताउने भन्दै संयुक्त अभियान थालेका हुन् । आइतबार बसेको दुवै पार्टीको संयुक्त जिल्ला समिति बैठकले कुनै पनि मूल्यमा रेणुलाई विजयी गराउने निर्णय गरेको माओवादी केन्द्र चितवनका इन्चार्ज ईश्वरी भट्टराईले जानकारी दिए । भट्टराईका अनुसार माओवादी केन्द्रले उक्त वडामा वडा अध्यक्षको उम्मेदवारी फिर्ता लिएर काँग्रेसलाई सघाउनेछ । यसअघि मेयर र उपमेयरमा तालमेल गरे पनि काँग्रेस–माओवादी वडाहरुमा भने एक्लै भिडेका थिए । वडामा तालमेल मिलाउन नसक्दा भोट कम आएको र कतिपय असन्तुष्टले एमाले उम्मेदवार देबी ज्ञवालीलाई मत दिएको भन्दै ती दलले यसपटक आफ्नो भोट एमालेमा जान नदिन त्यस्तो निर्णय गरेका हुन् ।
काठमाडौँ | हेर्दा सानी, टाउकोमा फेटा (गम्छा) बाँधेकी । हातमा बेल्चा छ तर हेर्दा लाग्छ उनलाई बेल्चा चलाउन निक्कै गाह्रो भइरहेको छ । दिउँसोको चर्को घाममा भरतपुरमा बल्क उद्योगमा भेटिएकी उनी हुन् नवलपरासीको गैंडाकोट–१५ अमरापुरीकी रेखा गुरुङ ।
उनी भरतपुर महानगरपालिकाको कृष्णपुरमा रहेको एउटा ब्लक उद्योगमा काम गर्छिन् । उनी २६ वर्षकी भइन् । एक छोराकी आमा रेखाको अहिलेको परिचय एकल महिला ।उनका श्रीमानको वैदेशिक रोजगारीका क्रममा दुई वर्षअघि मलेसियामा ज्यान गएको हो । त्यति बेला उनी २३ वर्षकी मात्रै थिइन् । उनले आठ वर्षअघि १८ वर्षको हुँदा प्रेम विवाह गरेकी थिइन् ।
तर घर चलाउन समस्या भएपछि रेखाका श्रीमान दुबई जानुभयो । तर उहाँको काम र तलब म्यानपावरले भनेजस्तो भएन । सम्झौताको भन्दा फरक परेपछि उहाँ एक महिनामै फर्किनुभयो ।त्यसपछि उहाँ मलेसिया जानुभयो ।
दुबईबाट फर्किंदासम्म राम्रै रहेको उनीहरुबिचको सम्बन्ध मलेसिया गएपछि भने चिसिन थाल्यो । के कारण त्यस्तो भयो रेखालाई अहिले पनि पत्तो छैन । मलेसिया गएका श्रीमान वास्ता गर्न छोडे । श्रीमानको पठाएको पैसा उहाँले देख्न पाउनुभएन । उहाँले भन्नुभयो ‘श्रीमान विदेश गएपछि एकसरो लुगा लगाउन पाईन् ।’ पठाई हाले पनि रेखको हातमा पर्दैनथ्यो ।
परिवारको आर्थिक अवस्था कमजोर थियो । त्यसैले परिवारबाट आशा गर्ने ठाउँ थिएन । कहिलेकाहिँ फोन गर्दा गाली गर्थे श्रीमानले । त्यसैले व्यक्तिगत खर्चका लागि मेलापात गर्नुहुन्थ्यो रेखाले । त्यही बेला दाउरा लिन जङगल गएका बेला लडेर खुट्टा भाँचियो ।
तर त्यति न श्रीमानको फोन आयो न त उपचार गराउनु भनेर एक पैसा नै । त्यति साह्रै मन रोएको थियो रे रेखाको । तर भविष्यमा त्यो भन्दा ठूलो चोट आइपुग्ला भन्ने रेखालाई के थाहा । २०७२ सालमा श्रीमानको मलेसियामा ज्यान गयो ।
श्रीमानका साथीहरुले उनको सुतेकै ठाउँमा ज्यान गएको भने । त्यो रेखाका लागि पत्याउनै नसकिने सत्य थियो । किनकी श्रीमानले वास्ता नगर्दा नगर्दै कहिल्यै नफर्किने गरी छोडेर गए । श्रीमानको जाँदा लिएको ऋण पनि तिर्न नपाउँदै ज्यान गयो ।
१४ दिनपछि शव नेपाल आउँदा त्यहाँका केही दिन रोएरै बिते । शवसँगै साथीहरुले ७२ हजार उठाएर पठाएका रहेछन् । त्यही पैसाले किरिया गर्नुभयो । छोरासँगै आफ्ना आवश्यकता पूरा गर्नु त थियो नै श्रीमानले विदेश जाँदा लिएको ऋण पनि तिर्नुपर्ने भयो रेखाले ।
श्रीमानको निधनपछि रेखाले कावासोतीम रहेको सूचना केन्द्रको सहयोगमा मलेसियाको कम्पनीबाट ६ लाख रुपैयाँ र बीमा बापतको १० लाख रुपैयाँ पाउनुभयो । आएको पैसाले श्रीमानले लिएको ऋण र त्यसको ब्याज तिर्नुभयो । बचेको पैसा ब्याजमा लगाएकी छन् ।
श्रीमानको अभाव त छँदै थियो । परिवारसँगको सम्बन्ध पनि बिस्तारै बिग्रिँदै गयो रेखाको । त्यसैले उहाँ अहिले दिदीको घरमा बस्नुहुन्छ । छोराको पढाइमा हिमालयन सामुदायिक विकास मञ्च हिकोडेफद्वारा सञ्चालित सुरक्षित आप्रवासन सूचना तथा परामर्श केन्द्रले सहयोग गरेका छ । अनि सूचना केन्द्रले वैदेशिक रोजगार छात्रवृत्तिका लागि जिल्ला शिक्षा कार्यालयमा निवेदन पनि दिएको छ ।
रेखा चाहिँ ब्लक उद्योगमा काम गरिरहनुभएको छ । ‘बाबुको भविष्य पनि हेर्नुपर्यो त्यसैले दुःख गर्न थालेकी हुँ तर श्रीमान नभएपछि घर परिवार र समाजले हेर्ने दृष्टिकोण फरक पर्ने रहेछ’ उहाँले भन्नुभयो ‘त्यहि भएर पनि घर बाहिर बसेर काम गर्दैछु । आफ्नो दुःख आफैसँग छ गुम्साएर बसेकी छु ।’
अहिले उनि उद्योगबाट महिनाको १५ हजार रुपैयाँ कमाउँ छिन् । धेरै काम गरेका बेला कुनै महिना त ३० हजारसम्म पुग्छ उहाँको कमाई । अनि ब्याजमा लागाएको पैसाबाट मासिक १० हजार रुपैयाँ आउँछ । सोही ‘भोलिको बाटो के हो थाहा छैन तर हिम्मत चाहिँ हार्दिन’ रेखाले भनिन् ।
उनी भरतपुर महानगरपालिकाको कृष्णपुरमा रहेको एउटा ब्लक उद्योगमा काम गर्छिन् । उनी २६ वर्षकी भइन् । एक छोराकी आमा रेखाको अहिलेको परिचय एकल महिला ।उनका श्रीमानको वैदेशिक रोजगारीका क्रममा दुई वर्षअघि मलेसियामा ज्यान गएको हो । त्यति बेला उनी २३ वर्षकी मात्रै थिइन् । उनले आठ वर्षअघि १८ वर्षको हुँदा प्रेम विवाह गरेकी थिइन् ।
तर घर चलाउन समस्या भएपछि रेखाका श्रीमान दुबई जानुभयो । तर उहाँको काम र तलब म्यानपावरले भनेजस्तो भएन । सम्झौताको भन्दा फरक परेपछि उहाँ एक महिनामै फर्किनुभयो ।त्यसपछि उहाँ मलेसिया जानुभयो ।
दुबईबाट फर्किंदासम्म राम्रै रहेको उनीहरुबिचको सम्बन्ध मलेसिया गएपछि भने चिसिन थाल्यो । के कारण त्यस्तो भयो रेखालाई अहिले पनि पत्तो छैन । मलेसिया गएका श्रीमान वास्ता गर्न छोडे । श्रीमानको पठाएको पैसा उहाँले देख्न पाउनुभएन । उहाँले भन्नुभयो ‘श्रीमान विदेश गएपछि एकसरो लुगा लगाउन पाईन् ।’ पठाई हाले पनि रेखको हातमा पर्दैनथ्यो ।
परिवारको आर्थिक अवस्था कमजोर थियो । त्यसैले परिवारबाट आशा गर्ने ठाउँ थिएन । कहिलेकाहिँ फोन गर्दा गाली गर्थे श्रीमानले । त्यसैले व्यक्तिगत खर्चका लागि मेलापात गर्नुहुन्थ्यो रेखाले । त्यही बेला दाउरा लिन जङगल गएका बेला लडेर खुट्टा भाँचियो ।
तर त्यति न श्रीमानको फोन आयो न त उपचार गराउनु भनेर एक पैसा नै । त्यति साह्रै मन रोएको थियो रे रेखाको । तर भविष्यमा त्यो भन्दा ठूलो चोट आइपुग्ला भन्ने रेखालाई के थाहा । २०७२ सालमा श्रीमानको मलेसियामा ज्यान गयो ।
श्रीमानका साथीहरुले उनको सुतेकै ठाउँमा ज्यान गएको भने । त्यो रेखाका लागि पत्याउनै नसकिने सत्य थियो । किनकी श्रीमानले वास्ता नगर्दा नगर्दै कहिल्यै नफर्किने गरी छोडेर गए । श्रीमानको जाँदा लिएको ऋण पनि तिर्न नपाउँदै ज्यान गयो ।
१४ दिनपछि शव नेपाल आउँदा त्यहाँका केही दिन रोएरै बिते । शवसँगै साथीहरुले ७२ हजार उठाएर पठाएका रहेछन् । त्यही पैसाले किरिया गर्नुभयो । छोरासँगै आफ्ना आवश्यकता पूरा गर्नु त थियो नै श्रीमानले विदेश जाँदा लिएको ऋण पनि तिर्नुपर्ने भयो रेखाले ।
श्रीमानको निधनपछि रेखाले कावासोतीम रहेको सूचना केन्द्रको सहयोगमा मलेसियाको कम्पनीबाट ६ लाख रुपैयाँ र बीमा बापतको १० लाख रुपैयाँ पाउनुभयो । आएको पैसाले श्रीमानले लिएको ऋण र त्यसको ब्याज तिर्नुभयो । बचेको पैसा ब्याजमा लगाएकी छन् ।
श्रीमानको अभाव त छँदै थियो । परिवारसँगको सम्बन्ध पनि बिस्तारै बिग्रिँदै गयो रेखाको । त्यसैले उहाँ अहिले दिदीको घरमा बस्नुहुन्छ । छोराको पढाइमा हिमालयन सामुदायिक विकास मञ्च हिकोडेफद्वारा सञ्चालित सुरक्षित आप्रवासन सूचना तथा परामर्श केन्द्रले सहयोग गरेका छ । अनि सूचना केन्द्रले वैदेशिक रोजगार छात्रवृत्तिका लागि जिल्ला शिक्षा कार्यालयमा निवेदन पनि दिएको छ ।
रेखा चाहिँ ब्लक उद्योगमा काम गरिरहनुभएको छ । ‘बाबुको भविष्य पनि हेर्नुपर्यो त्यसैले दुःख गर्न थालेकी हुँ तर श्रीमान नभएपछि घर परिवार र समाजले हेर्ने दृष्टिकोण फरक पर्ने रहेछ’ उहाँले भन्नुभयो ‘त्यहि भएर पनि घर बाहिर बसेर काम गर्दैछु । आफ्नो दुःख आफैसँग छ गुम्साएर बसेकी छु ।’
अहिले उनि उद्योगबाट महिनाको १५ हजार रुपैयाँ कमाउँ छिन् । धेरै काम गरेका बेला कुनै महिना त ३० हजारसम्म पुग्छ उहाँको कमाई । अनि ब्याजमा लागाएको पैसाबाट मासिक १० हजार रुपैयाँ आउँछ । सोही ‘भोलिको बाटो के हो थाहा छैन तर हिम्मत चाहिँ हार्दिन’ रेखाले भनिन् ।
भारतको गुजरातस्थित बडोदरामा पारिवारिक सम्बन्धलाई कलंकित बनाउने एउटा सनसनीपूर्ण घटना सार्वजनिक भएको छ । विगत पाँच महिनादेखि गर्भवती एक युवतीले आफ्नो पितामाथि संगीन आरोप लगाएकी छन् । उनले प्रहरीलाई आफ्नो गर्भमा बढिरहेको बच्चा आफ्नै बुवाको भएको बताइन् । प्रहरीले आरोपित बुबालाई पक्राउ गरेको छ ।
वडोदराको मकरपुरा इलाकामा बस्ने १९ वर्षीया पीडित युवतीले आफू १४ वर्षको हुँदादेखि नै पिताले आफूलाई रेप गरिरहेको बताइन् । बुबाले छोरीलाई यसको बारेमा कसैलाई बताएमा ज्यान मार्ने धम्की दिएका थिए । आमा चाहिँ यस विषयमा पूरै अनभिज्ञ थिइन् । दुई दिनअघि मात्र पनि पिताले छोरीलाई रेप गरेका थिए । त्यही क्रममा उनले पितालाई आफ्नो पेट दुखेको बताइन् । पिताले उनलाई चिकित्सककहाँ जान भने । पीडित युवतीलाई असह्य भएपछि आमाले अस्पताल लगिन् ।
चिकित्सकले जाँचेपछि पो आमाले आफ्नी छोरी गर्भवती भएको थाहा भयो । यो सुनेर आमा आत्तिइन् । आमाले यसको बारेमा कडाइका साथ छोरीलाई सोध्दा उनले रुँदै भनिन्, ‘मेरो कोखमा बुवाको बच्चा छ ।’ त्यसपछि आमा तत्कालै प्रहरी चौकी गइन् र पतिका विरुद्ध उजुरी दर्ता गराइन् । पीडितको बयानका आधारमा प्रहरीले पितालाई पक्राउ गरेको छ । पीडितको उपचार चलिरहेको छ भने प्रहरीले केसको जाँच गरिरहेको छ ।– एजेन्सी
वडोदराको मकरपुरा इलाकामा बस्ने १९ वर्षीया पीडित युवतीले आफू १४ वर्षको हुँदादेखि नै पिताले आफूलाई रेप गरिरहेको बताइन् । बुबाले छोरीलाई यसको बारेमा कसैलाई बताएमा ज्यान मार्ने धम्की दिएका थिए । आमा चाहिँ यस विषयमा पूरै अनभिज्ञ थिइन् । दुई दिनअघि मात्र पनि पिताले छोरीलाई रेप गरेका थिए । त्यही क्रममा उनले पितालाई आफ्नो पेट दुखेको बताइन् । पिताले उनलाई चिकित्सककहाँ जान भने । पीडित युवतीलाई असह्य भएपछि आमाले अस्पताल लगिन् ।
चिकित्सकले जाँचेपछि पो आमाले आफ्नी छोरी गर्भवती भएको थाहा भयो । यो सुनेर आमा आत्तिइन् । आमाले यसको बारेमा कडाइका साथ छोरीलाई सोध्दा उनले रुँदै भनिन्, ‘मेरो कोखमा बुवाको बच्चा छ ।’ त्यसपछि आमा तत्कालै प्रहरी चौकी गइन् र पतिका विरुद्ध उजुरी दर्ता गराइन् । पीडितको बयानका आधारमा प्रहरीले पितालाई पक्राउ गरेको छ । पीडितको उपचार चलिरहेको छ भने प्रहरीले केसको जाँच गरिरहेको छ ।– एजेन्सी
काठमाडौं, २१ जेठ । प्रधानमन्त्रीमा उम्मेदवारी दिएका देउवाको प्रस्तावकमा प्रधानमन्त्री तथा माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष प्रचण्ड छन् । जाँदै गरेका प्रधानमन्त्रीले नयाँ प्रधानमन्त्रीको प्रस्तावक भएको नेपालको इतिहासमै पहिलोपटक हो । आजको नयाँ पत्रिकामा खबर छ– त्यस्तै, कांग्रेस नेता रामचन्द्र पौडेल, लोकतान्त्रिक फोरमका अध्यक्ष विजयकुमार गच्छदार, संघीय समाजवादीका अध्यक्ष प्रेमबहादुर सिंह, अखण्ड नेपालका कुमार खड्का र नेकपा संयुक्तका जयदेव जोशीले समर्थन गरेका छन् । राष्ट्रिय जनता पार्टी पनि सकारात्मक – उम्मेदवारी दर्ता गराएलगत्तै देउवाले राजपाका नेतासँग छलफल गरेका छन् । प्रधानमन्त्रीमा सहयोग गर्न देउवाले गरेको आग्रहमा राजपाका नेताहरूले सकारात्मक जवाफ दिएका छन् । आइतबार बिहान बैठक बसेर मात्र निर्णय दिन सक्ने उनीहरूले बताएका छन् ।
सहयोगका लागि देउवाको पत्राचार – प्रधानमन्त्रीमा उम्मेदवारी दिएका कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवाले संसद्मा प्रतिनिधित्व गर्ने सबै दललाई सहयोगका लागि पत्राचार गरेका छन् । पत्रमा सहमतिमा संविधान संशोधन, संविधान कार्यान्वयन र दोस्रो चरणको निर्वाचन, प्रदेश र केन्द्रीय संसद्को निर्वाचनका लागि समेत मिलेर जान प्रस्ताव गरिएको छ । देउवा एक्ला उम्मेदवार – पक्षमा ३११ स् कांग्रेस २०७, माओवादी ८२, फोरम लोकतान्त्रिक ९संसद्मै रहेका साना दलसँगको पार्टी एकीकरणपछि० १७, नेकपा संयुक्त ३, समाजवादी जनता पार्टी १, अखण्ड नेपाल पार्टी १
विपक्षमा १९८ स् एमाले १८१, माले ५, नेमकिपा ४, जनमोर्चा ३, परिवार दल २, बहुजन शक्ति १, बौद्धिक जनपरिषद् नेपाल १, मधेस समता पार्टी नेपाल १ नखुलेका ८४ स् राप्रपा ३७, संघीय समाजवादी १५, तमलोपा ११, सद्भावना ६, तमसपा ३, रामसपा ३, संघीय लोकतान्त्रिक मञ्च ९थरुहट० १, जनता दल १, फोरम गणतान्त्रिक १, नेपाल सद्भावना पार्टी १, खम्बुवान १, जनमुक्ति पार्टी १, जनजागरण पार्टी १, थरुहट लोकतान्त्रिक १, स्वतन्त्र ९चन्द्रेश्वर झा० १
सहयोगका लागि देउवाको पत्राचार – प्रधानमन्त्रीमा उम्मेदवारी दिएका कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवाले संसद्मा प्रतिनिधित्व गर्ने सबै दललाई सहयोगका लागि पत्राचार गरेका छन् । पत्रमा सहमतिमा संविधान संशोधन, संविधान कार्यान्वयन र दोस्रो चरणको निर्वाचन, प्रदेश र केन्द्रीय संसद्को निर्वाचनका लागि समेत मिलेर जान प्रस्ताव गरिएको छ । देउवा एक्ला उम्मेदवार – पक्षमा ३११ स् कांग्रेस २०७, माओवादी ८२, फोरम लोकतान्त्रिक ९संसद्मै रहेका साना दलसँगको पार्टी एकीकरणपछि० १७, नेकपा संयुक्त ३, समाजवादी जनता पार्टी १, अखण्ड नेपाल पार्टी १
विपक्षमा १९८ स् एमाले १८१, माले ५, नेमकिपा ४, जनमोर्चा ३, परिवार दल २, बहुजन शक्ति १, बौद्धिक जनपरिषद् नेपाल १, मधेस समता पार्टी नेपाल १ नखुलेका ८४ स् राप्रपा ३७, संघीय समाजवादी १५, तमलोपा ११, सद्भावना ६, तमसपा ३, रामसपा ३, संघीय लोकतान्त्रिक मञ्च ९थरुहट० १, जनता दल १, फोरम गणतान्त्रिक १, नेपाल सद्भावना पार्टी १, खम्बुवान १, जनमुक्ति पार्टी १, जनजागरण पार्टी १, थरुहट लोकतान्त्रिक १, स्वतन्त्र ९चन्द्रेश्वर झा० १
एमालेले संसद्को अवरोध कायमै राख्ने
एमालेले प्रधानमन्त्री निर्वाचन प्रक्रियामा भाग नलिई संसद्को अवरोध कायमै राख्ने निर्णय गरेको छ । संसद् अवरुद्ध भएका वेला सभामुखले संसदीय प्रक्रिया र अभ्यासविपरीत संसद्बाहिरबाट प्रधानमन्त्री निर्वाचन प्रक्रिया अघि बढाउन खोजेको आरोप एमालेको छ । ‘हामीलाई निर्वाचन प्रक्रियाबारे कुनै जानकारी छैन, त्यसैले उम्मेदवारी दिने प्रश्नै रहेन,’ शनिबार संसदीय दलको कार्यालयमा अध्यक्ष केपी ओलीले भने, ‘आइतबार पनि संसद् अवरोध हुन्छ ।’ राष्ट्रपतिले बहुमतीय प्रक्रिया अघि बढाउन आह्वान गरेको पत्र संसद्मा जानकारी नगराई बाहिरबाट प्रक्रिया सुरु गरिएकोमा एमालेकोे आपत्ति छ । प्रक्रिया अघि बढाउन पहिले संसद् खुल्नुपर्ने उसको अडान छ ।
एमालेले प्रधानमन्त्री निर्वाचन प्रक्रियामा भाग नलिई संसद्को अवरोध कायमै राख्ने निर्णय गरेको छ । संसद् अवरुद्ध भएका वेला सभामुखले संसदीय प्रक्रिया र अभ्यासविपरीत संसद्बाहिरबाट प्रधानमन्त्री निर्वाचन प्रक्रिया अघि बढाउन खोजेको आरोप एमालेको छ । ‘हामीलाई निर्वाचन प्रक्रियाबारे कुनै जानकारी छैन, त्यसैले उम्मेदवारी दिने प्रश्नै रहेन,’ शनिबार संसदीय दलको कार्यालयमा अध्यक्ष केपी ओलीले भने, ‘आइतबार पनि संसद् अवरोध हुन्छ ।’ राष्ट्रपतिले बहुमतीय प्रक्रिया अघि बढाउन आह्वान गरेको पत्र संसद्मा जानकारी नगराई बाहिरबाट प्रक्रिया सुरु गरिएकोमा एमालेकोे आपत्ति छ । प्रक्रिया अघि बढाउन पहिले संसद् खुल्नुपर्ने उसको अडान छ ।
अवरोध कायम रहे के हुन्छ रु
(एमालेले संसद्को अवरोध जारी राख्ने निर्णय गरेको छ । यस्तो अवस्थामा आइतबारका लागि तोकिएको प्रधानमन्त्री निर्वाचन अन्योलमा छ ।
(संविधान तथा नियमावलीका आधारमा सभामुख ओनसरी घर्तीलाई संसद्को प्रक्रिया अगाडि बढाउने अधिकार छ । बैठकको विषयमा सभामुख आफैँले निर्णय लिन सक्नेछिन् । (संसद्का कानुनी सल्लाहकार अर्जुनकुमार खड्काले विपक्षीहरूले संसद् चल्नै निदई अवरोध पु¥याएमा सभामुखले बैठक सञ्चालनमा के गर्ने भन्ने उपयुक्त निर्णय लिन सक्ने बताए । (विपक्षीको अवरोधबीच सभामुखले प्रक्रिया अगाडि बढाउन पनि सक्छिन् । तर, यसो गर्दा अप्रिय घटनासमेत हुने सम्भावना रहन्छ । ‘यस्तो अवस्था आउन दिने पक्षमा सभामुख छैनन्,’ स्रोतले भन्यो, ‘सकभर एमालेलाई सहमतिमा ल्याएरै संसद् चलाउने सोचमा सभामुख हुनुहुन्छ ।’
(एमालेले संसद्को अवरोध जारी राख्ने निर्णय गरेको छ । यस्तो अवस्थामा आइतबारका लागि तोकिएको प्रधानमन्त्री निर्वाचन अन्योलमा छ ।
(संविधान तथा नियमावलीका आधारमा सभामुख ओनसरी घर्तीलाई संसद्को प्रक्रिया अगाडि बढाउने अधिकार छ । बैठकको विषयमा सभामुख आफैँले निर्णय लिन सक्नेछिन् । (संसद्का कानुनी सल्लाहकार अर्जुनकुमार खड्काले विपक्षीहरूले संसद् चल्नै निदई अवरोध पु¥याएमा सभामुखले बैठक सञ्चालनमा के गर्ने भन्ने उपयुक्त निर्णय लिन सक्ने बताए । (विपक्षीको अवरोधबीच सभामुखले प्रक्रिया अगाडि बढाउन पनि सक्छिन् । तर, यसो गर्दा अप्रिय घटनासमेत हुने सम्भावना रहन्छ । ‘यस्तो अवस्था आउन दिने पक्षमा सभामुख छैनन्,’ स्रोतले भन्यो, ‘सकभर एमालेलाई सहमतिमा ल्याएरै संसद् चलाउने सोचमा सभामुख हुनुहुन्छ ।’
काठमाडौँ | माड़ीनागरपालिका वडा नं ६ निवासी वर्ष ९की दिप्सिला परियार र सोहि वडामा बस्ने वर्ष ९ की दीपिका सुनारको शंकास्पद मृत्यु भएको छ।
जेष्ठ २० गते शनिवारका दिन बिहान करीब १० बजे बनभोज खान भनी आफ्नै गाउ नजिकै रहेको पोखरी निर साथी भाईहरु मिली रमाइलो गर्दै बनभोज स्थलमा रमाईरहेको अवस्थामा माथी उल्लेखित यी मध्ये दिप्सिला परियार पोखरीमा मृत अवस्थामा पाइयो | मृतकको शब नियालेर हेर्दा शरिर भरी रगत लतपतिएको योनिमा समेत रगत देखिएको हुदा बलात्कार गरी मारीएको हुन सक्ने सहजै अनुमान गर्न सकिन्छ भने अर्की दीपिका सुनारलाइ उपचारको लागि भरतपुर लगिदै गर्दा बाटोमा नै मृत्यु भएको खुलासा भएको छ |
दुबै जनाको क्षतविक्षत रगताम्य शरीर एकै स्थानमा फेला परेको थियो। घटनाको सत्य तथ्य छानबीन गरी दोषि उपर कड़ा भन्दा कडा कार्वाही होस भनी सरकार समक्ष जोड़दार माग गर्दछु।
क पटक एउटा अनौंठो घटना भयो । सायद कोठीहरुमा अपवादका रुपमा हुने घटना । एकपटक हाम्रो बंगलामा मोजमस्तीका लागि कलेजका केही केटाहरु आएका थिए । ती केटाहरु आ आफुले मन पराएका केटीहरु बोकेर कोठामा गए । ती मध्येकै एउटा केटाले मलाई राज्यो र मेरो कोठामा आयो । त्यती बेला म कलिलै थिएँ ।
भर्खर बच्चा जन्मिएकाले मेरो स्तनबाट दुधका धारा चुहिरहेको थियो । निपल अलिकति निचोर्दा नै दुध चुहिन्थ्यो । कलेजको त्यो भर्खरको केटाले छातीमा त्यसरी दुध बगेको देखेछ । उ निकै आश्चर्य चकित भयो । उसल्यो भन्यो, ‘मलाई तिमिसंग अरु केही गर्नु छैन । बस मलाई यो दुध खान देऊ ।’ ‘के नचाहिदो कुरार गर्छौ ! ?’बरबराउँदै भनें, ‘क्या ! खुस्केटहरु आउँछन्
भर्खर बच्चा जन्मिएकाले मेरो स्तनबाट दुधका धारा चुहिरहेको थियो । निपल अलिकति निचोर्दा नै दुध चुहिन्थ्यो । कलेजको त्यो भर्खरको केटाले छातीमा त्यसरी दुध बगेको देखेछ । उ निकै आश्चर्य चकित भयो । उसल्यो भन्यो, ‘मलाई तिमिसंग अरु केही गर्नु छैन । बस मलाई यो दुध खान देऊ ।’ ‘के नचाहिदो कुरार गर्छौ ! ?’बरबराउँदै भनें, ‘क्या ! खुस्केटहरु आउँछन्
।’ “होईन ! मैले तिमिसंग मजाक गरेको होइन ! मलाई दुध खान देऊ !” उस्ले भन्यो । ‘किन त्यसो भनेको ?’ मैले जिज्ञासा राखेँ । ‘मैले आजसम्म आमाको दुध खाएको छैन । अबदेखि तिमी मेरा लागि आमा समान् हौ । म तिमीलाई एउटी आमा सहर सम्मान गर्छु । प्लीज, मलाई दुध खान देउ’, उसले भन्यो । मेरो लागि त्यो बडा अनौठो प्रस्ताव थियो । सुरुमा त मलाई ‘कस्तो दिमाग खराव भएको ग्राहक आयो’ भन्ने लागेको थियो । सुरुमा एकदम रिस पनि उठ्यो । ‘तिमीलाई मैले दुध चुसाउनै पर्छ भन्ने छ र ? जे कामको लागि आएको हो त्यही गर’, मैले रिसाउँदै भनें ।
‘मलाई यहाँ यस्तो काम हुन्छ भन्ने पहिला थाहा थिएन । म त केटाहरुको लहलहैमा लागेर आएको । यहाँ आएपछि तपाईलाई भेट्दा मैले आमालाई भेटेजस्तो लाग्यो । मैले आजसम्म आमाको दुध खान पाएको थिइन, त्यसैले तपाईलाई आमा बनाउन चाहेको हुँ, उसले भावुक हुँदै भन्यो । उसको कुरा सुनिसकेपछि म पनि अलि भावुक भएँ । यदि कसैले मलाई ‘आमा’ सम्वोधन गरेर स्तनपानको याचना गरिरहेको छ भने त्यस्तो बेला के गर्ने ? म केही पल अलमलमा परेकी थिएँ । आखिर मलाई लाग्यो, जव उसले मलाई आमा नै भनिसकेको छ भने उसलाई छोरा मानेर स्तनपान गराउन केको आपत्ति ?
खै कुन अन्र्तप्रेरणाले हो, मैले सरलाई स्तनपान गराएँ । कुनै पनि स्त्री र पुरुषबीच सम्वन्धका विविध आयाम हुन्छन् । त्यो केटाले हाम्रो सम्वन्धलाई यौनकर्मी र ग्राहकको सम्वन्धबाट माथी उठाएर एकैचोटी आमा र छोराको सम्वन्धमा पुर्याएको थियो । ‘काम वासना’ बाट एकैचोटी माथी उठेर त्यो केटोले मबाट ‘मातृ वात्सल्य’को चाहना प्रकट गरिरहेको थियो । स्तनपान पछि उसले मलाई तिन चार पटक धन्यवाद दियो । उसले के पनि भन्यो भने उसको बाल्यकाल डिव्बाकै भरमा बितेको रहेछ र उसले पहिलो पटक कुनै आमाको दुध चुस्न पाएको रहेछ । उसका कुरा सुनेर एकाएक मेरा आँखा रसाए ।
दुध चुसेर ‘छोरा’ गइहाल्यो, तर त्यो अनौठो घटनाले यता ‘आमा’लाई पछिसम्म पिरोली रह्यो, भावुक बनाइरह्यो । आखिर त्यस्ता उच्च चेतना भएका मानिसहरु पनि कहिलेकाँही बरालिएर कोठीसम्म आईपुग्दारहेछन् र आफ्नो विवेक, करुणा र प्रेम प्रकट गरेर जाँदा रहेछन् । मैले नजन्माएको त्यो ‘छोरो’ आज कहाँ होला, मलाई थाहा छैन । तर जँहा भए पनि त्यो छोरालाई यो आमाको सदा आर्शिवाद रहने छ । – आँसुको शक्तिबाट
काठमाडौं, २० जेठ । नेकपा एमालेले शनिबार दिउँसो १ बजेको लागि स्थायी कमिटी बैठक बोलाएको छ। सिंहदरबारस्थित एमाले संसदीय दलको कार्यालयमा बस्ने बैठकमा भोलि हुने प्रधानमन्त्रीको निर्वाचनमा पार्टीको तर्फबाट उम्मेदवार चयन गर्ने विषयमा छलफल हुने प्रमुख सचेतक भानुभक्त ढकालले बताए ।
एमालेले कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवालाई सर्वसम्मत रुपमा प्रधानमन्त्री हुन नदिने रणनीति अनुसार पार्टीको तर्फबाट पनि उम्मेदवारी दिने तयारी गरेको छ ।
त्यसका लागि एमालेले उपाध्यक्ष बामदेव गौतमलाई उम्मेदवारको रुपमा अघि सार्ने तयारी गरेको बुझिएको छ ।
एमालेले कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवालाई सर्वसम्मत रुपमा प्रधानमन्त्री हुन नदिने रणनीति अनुसार पार्टीको तर्फबाट पनि उम्मेदवारी दिने तयारी गरेको छ ।
त्यसका लागि एमालेले उपाध्यक्ष बामदेव गौतमलाई उम्मेदवारको रुपमा अघि सार्ने तयारी गरेको बुझिएको छ ।
उर्लाबारी, दुई छोरी र एक छोराकी आमा श्रीमानले कमाएको साह्रा सम्पत्ति लिएर भाग्दा कस्तो होला ? श्रीमान विदेश भएको मौका छोपी दुई वर्षको काखे छोरा अनि ५ र १० वर्षकी छोरीहरुलाई छाडेर भाग्दा के होला ?
नानीहरुको अवस्था कस्तो हुदो हो ? नियमति फोन सम्पर्क हुदाहुदै पनि ३९ महिनापछि स्वदेश फर्कदा सहरावीहिन नानीहरु देख्दा ती अभागी बाबूलाई कस्तो भयो होला ? भोग्नेलाई नै थाहा हुन्छ !
मोरंग टाँडी–२का जितेनहाङ लिम्बू(नाम परिवर्तन) लाइ भयो यस्तै । मकाउबाट स्वदेश फर्कदा आप्नो सहारा विहिन नानीहरुसँग भेट्दा उनी भक्कानिए ।३९ महिनापछि
विदेशीहरुको गुलामी गरेर कमाएको पैसा उनकी श्रीमतीले लिएर भागिन् । मकाउ र इराकमा गरी साढे ६ वर्ष काम गरेर आर्जेको सम्पत्ति लिई तीन छोराछोरीलाई छाडेर भाग्दा ती निर्दयीलाई के भन्ने लिम्बूले सोच्नै सकिरहेका छैनन । न्यायको खोजीमा उनी भौतारिदै बीहिबार इलाका प्रहरी कार्यालय पुगे । कार्यालय परिसरमा उनले ‘श्रीमती हराएको’ विषयमा निवदेन दर्ता गराउदै आप्mनो विगतका दिनहरु सुनाउन थाले ।
२०५९ सालमा जितेनहाङले मोरंङ टाँडी–२का विरबहादुर माखिमकी एलिना भनेर चिनिने रुपमाया लिम्बूसँग विवाह बन्धनमा बाँधिएका थिए । सशस्त्र प्रहरीका जवान उनीे विवाह भएको चार वर्षपछि जागिर छाडी कमाउनका लागि भनेर इराका हानिए । मुलुकमा २०६३सालमा गणतन्त्र आउदै उनी आप्mनो सुनौलो भविष्य बनाउनका लागि भनी दुई वर्षकी छोरी र श्रीमतीलाई छाडेर इराका गएका थिए ।
जोखिमपूर्ण काम गर्दा इराकमा लिम्बूले मासिक दुई लाख १७ हजार पाउथे । ४१ महिनासम्म इराकमा रहदा उनले पटकपटक गरी श्रीमतीलाई करिब ५० लाख रुपैँया पठाएका थिए । श्रीमानले पठाएको रकमबाट रुपमायाले नि उर्लाबारी–२ स्कूलडाँडामा १६ धूर जमिन र टाँडी–२ स्थित चोक्टे भन्ने ठाँउमा घर सहित ८ रोपनी जमिन खरिद गरेकी थिइन् ।
घर घडेरी सबै श्रीमतीको नाममा थिए । २०६५ सालमा जितेनहाङ स्वदेश फर्के । २०७० सालसम्म स्वदेशमा रहँदा लिम्बू दम्पत्तिका अन्य दुई सन्तान जन्मिए । सुखमयले उनीहरुको जीवन व्यतित भइरहेको थियो ।
२०७० सालमा जितेनहाङको मकाउका लागि भिसा लागेपछि पुनःविदेशीए । ३९ महिनासम्म मकाउ बसिकेपछि उनी गत असोज २२ फर्कदा भयभित बने । मकाउमा रहदा श्रीमतीलाई पठाएको १६ लाखको के कुरा, उनले आप्mनो घर र घडेरी नै बेचिएको थाहा पाए । छोराछोरीको कान्ति विजोग देखे ।
घरमा श्रीमती थिइनन् । डेढ वर्ष अघि नै(२०७२ साल वैशाख) श्रीमती भागेको थाहा भए । छोराछोरीको अवस्था देखेर उनले आप्mनो आँशु थाम्न सकेनन् ।
घर र जग्गा गरी श्रीमतीले ७६ लाख बेची भागेको थाहा पाए । श्रीमतीले एक करोड १० लाख बराबरको सम्पत्ति लिएर भागेको पीडित लिम्बू बताए । टाउकमो ठूलो भज्रपात परेको बताउदै उनले भावुक हुदै भने–‘मलाई जोगी नै बनाएर भागिछे । कमसेकम छोराछोरीको त माया हुन्छ नि ! ’
‘घर घडेरी र नगद के कुरा, निष्ठूरीले मेरी बहिनीको दुईतोला सुन र घरको ६ तोला सुन समेत लिएर भागिछे’लिम्बूले भने–‘भाडामा बस्ने नै बनाइ । ’ हाल जितेनहाङ उर्लाबारी–१मा एक घर भाडामा लिई छोराछोरीका साथ बसेका छन् ।
प्रहरी कार्यालय परिसरमा लिम्बूले आप्mनो विगत सुनाइरहदा इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीका प्रहरी निरीक्षक समेत भावुक देखिन्थे । भने–‘कानूनी अड्चनहरु धेरै नै छन् । पुरुष हिंसा देखीएपनि नेपालको कानूनमा यो सम्बन्धि कानून नै निर्माण भएको छैन । मानिस हराएको निवदेनको आधारमा श्रीमतीको खाजी गर्न मात्र सक्छौँ ।’
श्रमीतको खोजी गर्नका लागि जितेनहाङले ससुरालीकहाँ जादा समेत उल्टै हप्कादप्की खानुपरेको गुनासो गरे । आप्mना व्यथाहरु सुनाउदै श्रीमतीको खोजी गर्न आग्रह गर्दै उनले आफूलाई न्याय दिलाइदिन कानूनका ज्ञाताहरुसँग आग्रह समेत गरेका छन् । आप्mनो साहारका कोही नभएको उनले बताए ।
‘श्रीमती हराएको सूचना’निवदेन बढेः
चालू आर्थिक वर्षको कत्र्तिक पहिलो सातासम्म इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीमा ‘श्रीमती हराएको’ निवेदन दिनेको संख्या ८ पुगेको छ । श्रीमान वैदेशिक रोजगारीमा रहदा छोराछोरीलाई घरमै छाडेर नगद र गरगहना लिएर भागेको भन्दै ‘श्रीमती खोजिदिन’भन्दै इलाका प्रहरी कार्यालयमा पीडितहरु आउने गरेका छन् ।
भागेका अधिंकाश अन्य केटासँग विवाह बन्धनमा बाँधिने गरेका छन् । श्रीमती अन्य केटासँग भागे पनि श्रीमानले अर्को केटीसँग विवाह गर्दा ‘बहुविवाह’मुद्दा लाग्ने डरले ती ‘श्रीमती पीडित’न्यायको खोजीमा भौतारिदै गरेका छन् ।
उर्लाबारी नगर क्षेत्रबाट चालू आर्थिक वर्षमा नगद सहित गरगहना लिएर भाग्नेहरुमा टाँडी–४की कमला पराजुली,उर्लाबारी–६की राधिका श्रेष्ठ,उर्लाबारी–४की सीता तामाङ,मधुमल्ला–७की आशा मगर,उर्लाबारी–६की जानुका राई रहेका छन् ।
भागेका ८ जना मध्ये दुई जना फर्केर पारिवारीक मिलापत्र गरेर बसेको इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीका निरीक्षक राजकुमार राईले जानकारी दिए ।
इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीको महिला तथा बालबलिका विभागकी सुनिता चौधरीका अनुसार भागेकाहरु अधिकांशले नगद लिएर गएको उजूरीहरु उल्लेख गरिएको जानकारी दिइन् । भागेका अधिकांशहरुको छोराछोरी रहेको तथा श्रीमान वैदेशिक रोजगारीमा आबद्ध रहेको चौधरीले बताइन् । धनकुटा खबर बाट
नानीहरुको अवस्था कस्तो हुदो हो ? नियमति फोन सम्पर्क हुदाहुदै पनि ३९ महिनापछि स्वदेश फर्कदा सहरावीहिन नानीहरु देख्दा ती अभागी बाबूलाई कस्तो भयो होला ? भोग्नेलाई नै थाहा हुन्छ !
मोरंग टाँडी–२का जितेनहाङ लिम्बू(नाम परिवर्तन) लाइ भयो यस्तै । मकाउबाट स्वदेश फर्कदा आप्नो सहारा विहिन नानीहरुसँग भेट्दा उनी भक्कानिए ।३९ महिनापछि
विदेशीहरुको गुलामी गरेर कमाएको पैसा उनकी श्रीमतीले लिएर भागिन् । मकाउ र इराकमा गरी साढे ६ वर्ष काम गरेर आर्जेको सम्पत्ति लिई तीन छोराछोरीलाई छाडेर भाग्दा ती निर्दयीलाई के भन्ने लिम्बूले सोच्नै सकिरहेका छैनन । न्यायको खोजीमा उनी भौतारिदै बीहिबार इलाका प्रहरी कार्यालय पुगे । कार्यालय परिसरमा उनले ‘श्रीमती हराएको’ विषयमा निवदेन दर्ता गराउदै आप्mनो विगतका दिनहरु सुनाउन थाले ।
२०५९ सालमा जितेनहाङले मोरंङ टाँडी–२का विरबहादुर माखिमकी एलिना भनेर चिनिने रुपमाया लिम्बूसँग विवाह बन्धनमा बाँधिएका थिए । सशस्त्र प्रहरीका जवान उनीे विवाह भएको चार वर्षपछि जागिर छाडी कमाउनका लागि भनेर इराका हानिए । मुलुकमा २०६३सालमा गणतन्त्र आउदै उनी आप्mनो सुनौलो भविष्य बनाउनका लागि भनी दुई वर्षकी छोरी र श्रीमतीलाई छाडेर इराका गएका थिए ।
जोखिमपूर्ण काम गर्दा इराकमा लिम्बूले मासिक दुई लाख १७ हजार पाउथे । ४१ महिनासम्म इराकमा रहदा उनले पटकपटक गरी श्रीमतीलाई करिब ५० लाख रुपैँया पठाएका थिए । श्रीमानले पठाएको रकमबाट रुपमायाले नि उर्लाबारी–२ स्कूलडाँडामा १६ धूर जमिन र टाँडी–२ स्थित चोक्टे भन्ने ठाँउमा घर सहित ८ रोपनी जमिन खरिद गरेकी थिइन् ।
घर घडेरी सबै श्रीमतीको नाममा थिए । २०६५ सालमा जितेनहाङ स्वदेश फर्के । २०७० सालसम्म स्वदेशमा रहँदा लिम्बू दम्पत्तिका अन्य दुई सन्तान जन्मिए । सुखमयले उनीहरुको जीवन व्यतित भइरहेको थियो ।
२०७० सालमा जितेनहाङको मकाउका लागि भिसा लागेपछि पुनःविदेशीए । ३९ महिनासम्म मकाउ बसिकेपछि उनी गत असोज २२ फर्कदा भयभित बने । मकाउमा रहदा श्रीमतीलाई पठाएको १६ लाखको के कुरा, उनले आप्mनो घर र घडेरी नै बेचिएको थाहा पाए । छोराछोरीको कान्ति विजोग देखे ।
घरमा श्रीमती थिइनन् । डेढ वर्ष अघि नै(२०७२ साल वैशाख) श्रीमती भागेको थाहा भए । छोराछोरीको अवस्था देखेर उनले आप्mनो आँशु थाम्न सकेनन् ।
घर र जग्गा गरी श्रीमतीले ७६ लाख बेची भागेको थाहा पाए । श्रीमतीले एक करोड १० लाख बराबरको सम्पत्ति लिएर भागेको पीडित लिम्बू बताए । टाउकमो ठूलो भज्रपात परेको बताउदै उनले भावुक हुदै भने–‘मलाई जोगी नै बनाएर भागिछे । कमसेकम छोराछोरीको त माया हुन्छ नि ! ’
‘घर घडेरी र नगद के कुरा, निष्ठूरीले मेरी बहिनीको दुईतोला सुन र घरको ६ तोला सुन समेत लिएर भागिछे’लिम्बूले भने–‘भाडामा बस्ने नै बनाइ । ’ हाल जितेनहाङ उर्लाबारी–१मा एक घर भाडामा लिई छोराछोरीका साथ बसेका छन् ।
प्रहरी कार्यालय परिसरमा लिम्बूले आप्mनो विगत सुनाइरहदा इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीका प्रहरी निरीक्षक समेत भावुक देखिन्थे । भने–‘कानूनी अड्चनहरु धेरै नै छन् । पुरुष हिंसा देखीएपनि नेपालको कानूनमा यो सम्बन्धि कानून नै निर्माण भएको छैन । मानिस हराएको निवदेनको आधारमा श्रीमतीको खाजी गर्न मात्र सक्छौँ ।’
श्रमीतको खोजी गर्नका लागि जितेनहाङले ससुरालीकहाँ जादा समेत उल्टै हप्कादप्की खानुपरेको गुनासो गरे । आप्mना व्यथाहरु सुनाउदै श्रीमतीको खोजी गर्न आग्रह गर्दै उनले आफूलाई न्याय दिलाइदिन कानूनका ज्ञाताहरुसँग आग्रह समेत गरेका छन् । आप्mनो साहारका कोही नभएको उनले बताए ।
‘श्रीमती हराएको सूचना’निवदेन बढेः
चालू आर्थिक वर्षको कत्र्तिक पहिलो सातासम्म इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीमा ‘श्रीमती हराएको’ निवेदन दिनेको संख्या ८ पुगेको छ । श्रीमान वैदेशिक रोजगारीमा रहदा छोराछोरीलाई घरमै छाडेर नगद र गरगहना लिएर भागेको भन्दै ‘श्रीमती खोजिदिन’भन्दै इलाका प्रहरी कार्यालयमा पीडितहरु आउने गरेका छन् ।
भागेका अधिंकाश अन्य केटासँग विवाह बन्धनमा बाँधिने गरेका छन् । श्रीमती अन्य केटासँग भागे पनि श्रीमानले अर्को केटीसँग विवाह गर्दा ‘बहुविवाह’मुद्दा लाग्ने डरले ती ‘श्रीमती पीडित’न्यायको खोजीमा भौतारिदै गरेका छन् ।
उर्लाबारी नगर क्षेत्रबाट चालू आर्थिक वर्षमा नगद सहित गरगहना लिएर भाग्नेहरुमा टाँडी–४की कमला पराजुली,उर्लाबारी–६की राधिका श्रेष्ठ,उर्लाबारी–४की सीता तामाङ,मधुमल्ला–७की आशा मगर,उर्लाबारी–६की जानुका राई रहेका छन् ।
भागेका ८ जना मध्ये दुई जना फर्केर पारिवारीक मिलापत्र गरेर बसेको इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीका निरीक्षक राजकुमार राईले जानकारी दिए ।
इलाका प्रहरी कार्यालय उर्लाबारीको महिला तथा बालबलिका विभागकी सुनिता चौधरीका अनुसार भागेकाहरु अधिकांशले नगद लिएर गएको उजूरीहरु उल्लेख गरिएको जानकारी दिइन् । भागेका अधिकांशहरुको छोराछोरी रहेको तथा श्रीमान वैदेशिक रोजगारीमा आबद्ध रहेको चौधरीले बताइन् । धनकुटा खबर बाट
२० जेठ– प्रमुख प्रतिपक्ष दल नेकपा एमालेले आइतबार (भोलि) हुने प्रधानमन्त्री निर्वाचन रोक्ने निर्णय गरेको छ ।
चितवनको भरतपुर महानगरपालिकामा स्थगित मतगणना सुचारु गर्नुपर्ने माग राख्दै संसद अवरुद्ध गरेको अवस्थामा प्रधानमन्त्री निर्वाचन हुन नसक्ने एमालेले बताएको छ ।
एमालेले संसदको जारी समस्या समाधान नभएसम्म अवरोध कायमै राख्ने निर्णय गरेको हो
चितवनको भरतपुर महानगरपालिकामा स्थगित मतगणना सुचारु गर्नुपर्ने माग राख्दै संसद अवरुद्ध गरेको अवस्थामा प्रधानमन्त्री निर्वाचन हुन नसक्ने एमालेले बताएको छ ।
एमालेले संसदको जारी समस्या समाधान नभएसम्म अवरोध कायमै राख्ने निर्णय गरेको हो
काठमाडौँ, २० जेठ । प्रमुख निर्वाचन आयुक्त डा अयोधिप्रसाद यादवले चितवन महानगरको मतगणनाका क्रममा मतपत्र च्यातिएपछि उत्पन्न परिस्थितिको शनिबारसम्म निरुपण हुने बताउनुभएको छ ।
निर्वाचन आयोग परिसरमा शुक्रबार सञ्चारकर्मीलाई संक्षिप्त प्रतिक्रिया दिँदै उहाँले नष्ट भएका मतपत्रलाई कसरी व्यवस्थापन गर्ने, मत गणना गर्ने की पुनः निर्वाचन गर्ने भन्ने विषयमा विभिन्न कोणबाट छलफल भए पनि निचोडमा पुग्न भने बाँकी रहेको जानकारी दिनुभयो ।
निर्वाचन आयोग परिसरमा शुक्रबार सञ्चारकर्मीलाई संक्षिप्त प्रतिक्रिया दिँदै उहाँले नष्ट भएका मतपत्रलाई कसरी व्यवस्थापन गर्ने, मत गणना गर्ने की पुनः निर्वाचन गर्ने भन्ने विषयमा विभिन्न कोणबाट छलफल भए पनि निचोडमा पुग्न भने बाँकी रहेको जानकारी दिनुभयो ।
भरतपुर महानगरपालिकामा नेपाली काँग्रेस र नेकपा (माओवादी केन्द्र) को संयुक्त गठबन्धनका तर्फबाट उम्मेदवार रहेकी रेणु दाहाल तथा नेकपा (एमाले)का उम्मेदवार देवी ज्ञवालीबीच तीव्र प्रतिस्पर्धा रहेको देखिएको छ । रासस
प्रधानमन्त्री केपी ओलीले राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीको भारत यात्रा रद्द गर्ने र भारतमा रहेका नेपाली राजदूत दीपकुमार उपाध्यायलाई फिर्ता बोलाउने कठोर निर्णयपछि भारतलाई अर्को ठूलो झट्का दिने तयारी गर्दैछन् ।
आफ्नो सरकार ढाल्ने भारतीय योजना असफल पारेपछि भारतीय पक्षसंग निकै चिढिएका ओलीले भारतलाई ‘देखाई दिने’ मूडमा रहेको स्रोतको दाबी छ ।
भारतलाई एकपछि अर्को लगातार दुई झटका दिएका ओलीले अब तेस्रो र अहिलेसम्मकै सबैभन्दा ठूलो झट्का दिने मनस्थिति बनाई सकेको निकटका नेताहरू बताउँछन् । यसका लागि सबै आवश्यक विचार विमर्श पूरा गरेका छन् ।
ओलीको यस कदमले भारत दक्षिण एशियामा मात्र नभई पूरै विश्वमै बदनामी हुनेछ। नेपाल सरकारले भारतविरूद्ध अहिलेसम्मकै सबैभन्दा कठोर कदम चाल्ने तयारी गर्दैछ। र यो कदम हो नेपालमा रहेका भारतीय राजदूत रञ्जीत रेलाई असक्षम घोषित गर्दै तत्काल देश छोड्ने निर्देशन ।
देशमा लोकतान्त्रिक प्रक्रिया र संसदीय अभ्यासले बहुमतको आधारमा चुनिएको सरकारलाई अस्थिर गर्ने, सत्ता परिवर्तनको खेलमा प्रत्यक्ष संलग्न भएको गम्भीर आरोप लगाउंदै भारतीय राजदूत रेलाई असक्षम घोषित गर्दै देश निकालाबारे गम्भीर रूपमा छलफल भै रहेको जानकारी उच्च स्रोतले दिएको छ ।
यसका लागि प्रधानमन्त्री ओलीले उपप्रधान तथा परराष्ट्र मन्त्री कमल थापा, उपप्रधान तथा रक्षा मन्त्री भीम रावलसंग परामर्श गरेका थिए । स्रोतका अनुसार शनिबार बालुवाटारमा भएको गम्भीर छलफलपछि प्रधानमन्त्री ओलीले आफ्ना राजनीतिक सल्लाहकार, परराष्ट्र सल्लाहकार र महान्यायाधिवक्तासंग छुट्टा–छुट्टै परामर्श गरेका थिए । साथै आफ्ना पार्टीका केही वरिष्ठ नेताहरूसंग पनि ओलीले यस सम्बन्धमा छलफल गरेको बालुवाटार स्रोतले जनाएको छ ।
भारतीय राजदूत रञ्जीत रेले वर्तमान सरकार बन्न नदिनेदेखि अहिलेसम्म गरेका अवांछित गतिविधिहरू, पछिल्लो ६ महिनामा कूटनीतिक मर्यादा विपरीत गरेका कामहरू, सरकार विरूद्ध उठाएका कदमहरू र देशमा अस्थिरता उत्पन्न गर्दै अराजकता बढाउनेसम्मका गम्भीर आरोप उनीमाथि लगाउने तैयारी भई रहेको ओलीका एक जना सल्लाहकारले नाम नउल्लेख गर्ने शर्तमा भनेका छन् ।
ती सल्लाहकारका अनुसार नेपाल सरकारले भियना महासन्धिलाई उल्लंघ
न गरेको आरोप लगाउंदै कूटनीतिक व्यक्तित्वमाथि लगाउने ‘पर्सना’ नन्–ग्राटा अधिकारको प्रयोग गर्ने तयारी थालेका छन् । पर्सना–नन्–ग्राटा विश्व भरिका सरकारहरूद्वारा आफ्नो देशमा रहेका विदेशी कूटनीतिकहरू विरूद्ध कारवाही गरि देश निकाला गर्ने व्यवस्था हो ।
भियना कन्भेन्सन अफ डिप्लोम्याटिक रिलेशन्स १९६१ को धारा ९ प्रयोग गर्दै काठमडौंस्थित भारतीय राजदूतमाथि प्रयोग गर्ने निष्कर्षमा पुगेका छन् । पर्सना–नन्–ग्राटा लाग्ने विदेशी कूटनीतिलाई कूटनीतिज्ञको रूपमा असक्षम मानिन्छ भने यस्ता कूटनीति आवरणमा रहेका विदेशी राजदूत अथवा अन्य कर्मचारीले तत्काल सम्बन्धित देश छोड्नु पर्ने हुन्छ ।
यदि पर्सना–नन्–ग्राटा लाग्ने कूटनीतिज्ञले २४ घण्टा भित्र देश छाड्दैनन् भने उनलाई यो घोषित गर्ने सरकारले कूटनीतिज्ञको सूचीबाट हटाई दिन्छ र उनलाई कूटनीतिकको रूपमा प्राप्त सबै सुविधाहरू खोसिन्छ । सरकारले दूतावासमा पनि उनको गिन्ती गर्दैन ।
रेमाथि वर्तमान सरकार गठनको बेला कूटनीतिक मर्यादा विपरीत गएर हस्तक्षेप गरेको, सरकार गठन हुन नदिन विपक्षी दलहरूसंग मिलेर षड्यन्त्र गरेको, सरकार र संविधान विरूद्ध आन्दोलन गरि रहेका दलहरूलाई दूतावासमा पटक पटक बोलाएर सरकार विरूद्ध लाग्न उक्साएको, देशको आर्थिक व्यवस्थालाई समाप्त पार्ने उद्देश्यले नाकाबन्दीमा सहयोग गरेको, मधेशी मोर्चालाई उकसाएर देशको दक्षिणी सीमानामा नाकाबन्दी गर्न लगाउने, मधेशी, जनजाति लगायतका समुदायलाई आन्दोलनको क्रममा पटक पटक दूतावासमा बोलाई अझ उग्र आन्दोलन गर्न दबाब दिने गरेको, परराष्ट्र मन्त्रालयलाई जानकारी बिना देशका विभिन्न शहरहरूमा गई आफूखुशी कार्यक्रम आयोजन गरेको र कार्यक्रममा सहभागी भएको, परराष्ट्र मन्त्रालयले बोलाएको विदेशी राजदूतहरूको बैठकलाई महत्व नदिएको र यस्ता बैठकहरूमा आफू सहभागी नभएको, भारतबाट आउने सरकारी गैर सरकारी प्रतिनिधिमण्डलहरू संग सरकार विरूद्ध आन्दोलनरत पक्षलाई परराष्ट्रको अनुमति र जानकारी बिना लगातार बैठकहरू गराउने जस्ता गम्भीर आरोप लगाउंदै असक्षम कूटनीतिज्ञ घोषित गर्ने र २४ घण्टाभित्र देश छोड्ने निर्देश दिने तयारीमा भई रहेको स्रोतले दाबी गरेको छ ।
आफ्नो सरकार ढाल्ने भारतीय योजना असफल पारेपछि भारतीय पक्षसंग निकै चिढिएका ओलीले भारतलाई ‘देखाई दिने’ मूडमा रहेको स्रोतको दाबी छ ।
भारतलाई एकपछि अर्को लगातार दुई झटका दिएका ओलीले अब तेस्रो र अहिलेसम्मकै सबैभन्दा ठूलो झट्का दिने मनस्थिति बनाई सकेको निकटका नेताहरू बताउँछन् । यसका लागि सबै आवश्यक विचार विमर्श पूरा गरेका छन् ।
ओलीको यस कदमले भारत दक्षिण एशियामा मात्र नभई पूरै विश्वमै बदनामी हुनेछ। नेपाल सरकारले भारतविरूद्ध अहिलेसम्मकै सबैभन्दा कठोर कदम चाल्ने तयारी गर्दैछ। र यो कदम हो नेपालमा रहेका भारतीय राजदूत रञ्जीत रेलाई असक्षम घोषित गर्दै तत्काल देश छोड्ने निर्देशन ।
देशमा लोकतान्त्रिक प्रक्रिया र संसदीय अभ्यासले बहुमतको आधारमा चुनिएको सरकारलाई अस्थिर गर्ने, सत्ता परिवर्तनको खेलमा प्रत्यक्ष संलग्न भएको गम्भीर आरोप लगाउंदै भारतीय राजदूत रेलाई असक्षम घोषित गर्दै देश निकालाबारे गम्भीर रूपमा छलफल भै रहेको जानकारी उच्च स्रोतले दिएको छ ।
यसका लागि प्रधानमन्त्री ओलीले उपप्रधान तथा परराष्ट्र मन्त्री कमल थापा, उपप्रधान तथा रक्षा मन्त्री भीम रावलसंग परामर्श गरेका थिए । स्रोतका अनुसार शनिबार बालुवाटारमा भएको गम्भीर छलफलपछि प्रधानमन्त्री ओलीले आफ्ना राजनीतिक सल्लाहकार, परराष्ट्र सल्लाहकार र महान्यायाधिवक्तासंग छुट्टा–छुट्टै परामर्श गरेका थिए । साथै आफ्ना पार्टीका केही वरिष्ठ नेताहरूसंग पनि ओलीले यस सम्बन्धमा छलफल गरेको बालुवाटार स्रोतले जनाएको छ ।
भारतीय राजदूत रञ्जीत रेले वर्तमान सरकार बन्न नदिनेदेखि अहिलेसम्म गरेका अवांछित गतिविधिहरू, पछिल्लो ६ महिनामा कूटनीतिक मर्यादा विपरीत गरेका कामहरू, सरकार विरूद्ध उठाएका कदमहरू र देशमा अस्थिरता उत्पन्न गर्दै अराजकता बढाउनेसम्मका गम्भीर आरोप उनीमाथि लगाउने तैयारी भई रहेको ओलीका एक जना सल्लाहकारले नाम नउल्लेख गर्ने शर्तमा भनेका छन् ।
ती सल्लाहकारका अनुसार नेपाल सरकारले भियना महासन्धिलाई उल्लंघ
न गरेको आरोप लगाउंदै कूटनीतिक व्यक्तित्वमाथि लगाउने ‘पर्सना’ नन्–ग्राटा अधिकारको प्रयोग गर्ने तयारी थालेका छन् । पर्सना–नन्–ग्राटा विश्व भरिका सरकारहरूद्वारा आफ्नो देशमा रहेका विदेशी कूटनीतिकहरू विरूद्ध कारवाही गरि देश निकाला गर्ने व्यवस्था हो ।
भियना कन्भेन्सन अफ डिप्लोम्याटिक रिलेशन्स १९६१ को धारा ९ प्रयोग गर्दै काठमडौंस्थित भारतीय राजदूतमाथि प्रयोग गर्ने निष्कर्षमा पुगेका छन् । पर्सना–नन्–ग्राटा लाग्ने विदेशी कूटनीतिलाई कूटनीतिज्ञको रूपमा असक्षम मानिन्छ भने यस्ता कूटनीति आवरणमा रहेका विदेशी राजदूत अथवा अन्य कर्मचारीले तत्काल सम्बन्धित देश छोड्नु पर्ने हुन्छ ।
यदि पर्सना–नन्–ग्राटा लाग्ने कूटनीतिज्ञले २४ घण्टा भित्र देश छाड्दैनन् भने उनलाई यो घोषित गर्ने सरकारले कूटनीतिज्ञको सूचीबाट हटाई दिन्छ र उनलाई कूटनीतिकको रूपमा प्राप्त सबै सुविधाहरू खोसिन्छ । सरकारले दूतावासमा पनि उनको गिन्ती गर्दैन ।
रेमाथि वर्तमान सरकार गठनको बेला कूटनीतिक मर्यादा विपरीत गएर हस्तक्षेप गरेको, सरकार गठन हुन नदिन विपक्षी दलहरूसंग मिलेर षड्यन्त्र गरेको, सरकार र संविधान विरूद्ध आन्दोलन गरि रहेका दलहरूलाई दूतावासमा पटक पटक बोलाएर सरकार विरूद्ध लाग्न उक्साएको, देशको आर्थिक व्यवस्थालाई समाप्त पार्ने उद्देश्यले नाकाबन्दीमा सहयोग गरेको, मधेशी मोर्चालाई उकसाएर देशको दक्षिणी सीमानामा नाकाबन्दी गर्न लगाउने, मधेशी, जनजाति लगायतका समुदायलाई आन्दोलनको क्रममा पटक पटक दूतावासमा बोलाई अझ उग्र आन्दोलन गर्न दबाब दिने गरेको, परराष्ट्र मन्त्रालयलाई जानकारी बिना देशका विभिन्न शहरहरूमा गई आफूखुशी कार्यक्रम आयोजन गरेको र कार्यक्रममा सहभागी भएको, परराष्ट्र मन्त्रालयले बोलाएको विदेशी राजदूतहरूको बैठकलाई महत्व नदिएको र यस्ता बैठकहरूमा आफू सहभागी नभएको, भारतबाट आउने सरकारी गैर सरकारी प्रतिनिधिमण्डलहरू संग सरकार विरूद्ध आन्दोलनरत पक्षलाई परराष्ट्रको अनुमति र जानकारी बिना लगातार बैठकहरू गराउने जस्ता गम्भीर आरोप लगाउंदै असक्षम कूटनीतिज्ञ घोषित गर्ने र २४ घण्टाभित्र देश छोड्ने निर्देश दिने तयारीमा भई रहेको स्रोतले दाबी गरेको छ ।
काठमाडौं । पूर्व प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराईले सिके राउतलाई आफ्नै निवासमा बोलाएर दुई साता अघि कुराकानी गरेका छन् ।
आजको तरुण साप्ताहिकमा खबर छ–तराईमा सिके राउतको गतिविधि बढिरहेको र प्रहरी प्रशासनले उनलाई केही गर्न नसकेको निष्कर्षसहितको प्रतिवेदन नेपाली सेनाले सरकारलाई बुझाएकै साता भट्टराईले राउतलाई भेटेका हुन् ।
image
एमाओवादी प्रवक्ता दिनानाथ शर्माका ज्वाइँ शुभशंकर कँडेलको टेलिभिजन एबीसीमा अन्तर्वार्ता दिएकै दिन राउतले नयाँ शक्ति नेपालका संयोजक भट्टराईलाई सानेपास्थित उनकै निवासमा गएर भेटेका हुन् । राउतले भट्टराई निवासमा राती एक घण्टा बिताएको रिपोर्ट प्रधानमन्त्री केपी ओलीकहाँ पुगेको छ ।
आजको तरुण साप्ताहिकमा खबर छ–तराईमा सिके राउतको गतिविधि बढिरहेको र प्रहरी प्रशासनले उनलाई केही गर्न नसकेको निष्कर्षसहितको प्रतिवेदन नेपाली सेनाले सरकारलाई बुझाएकै साता भट्टराईले राउतलाई भेटेका हुन् ।
image
एमाओवादी प्रवक्ता दिनानाथ शर्माका ज्वाइँ शुभशंकर कँडेलको टेलिभिजन एबीसीमा अन्तर्वार्ता दिएकै दिन राउतले नयाँ शक्ति नेपालका संयोजक भट्टराईलाई सानेपास्थित उनकै निवासमा गएर भेटेका हुन् । राउतले भट्टराई निवासमा राती एक घण्टा बिताएको रिपोर्ट प्रधानमन्त्री केपी ओलीकहाँ पुगेको छ ।
१८ मंसिर – दक्षिण छिमेकी भारतले केपी ओली नेतृत्वको वर्तमान सरकार ढालेर एकीकृत माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ नेतृत्वमा नयाँ सरकार बनाउने प्रस्ताव अघि सारेकोछ । अघोषित नाकाबन्दीबीच भारतीय अधिकारीहरुले ओलीको विकल्पमा प्रचण्डको नाम अघि सारेका हुन् । राजनीतिक वृत्तमा प्रचण्डलाई दिल्लीबाट प्रधानमन्त्री प्रस्ताव आएको विषयबारे चर्चा सुरु भएको छ । एमाओवादीका एक पदाधिकारीले प्रचण्डलाई प्रत्यक्ष/अप्रत्यक्ष रुपमा प्रधानमन्त्रीको प्रस्ताव आएको स्वीकार गरे । उनले दिल्लीको प्रस्तावलाई बामपन्थीहरुको बर्चश्व रहेको वर्तमान सत्ता गठबन्धन भत्काउने नियोजित चालको संज्ञा दिए ।
‘हाम्रो अध्यक्षलाई प्रधानमन्त्री प्रस्ताव आएको छ’, उनले भने, ‘यो एमाले र एमाओवादीसहित बामपन्थीहरुको बर्चश्व रहेको गठबन्धन भत्काउने र नेपाललाई थप अस्थिरतामा लैजाने नियोजित चाल हो ।’
ती नेताले आफ्नो पार्टी र स्वयं अध्यक्ष प्रचण्ड प्रधानमन्त्रीका लागि लालायित नरहेको उल्लेख गरे । मुलुक जटिल र संवेदनशील अवस्थामा रहेकाबेला आफूहरु सत्ताको फोहोरी खेलमा सामेल नहुने उनको भनाइ छ । ‘भारतीय नाकाबन्दीले मुलुक अस्तव्यस्त अवस्थामा छ, संविधान कार्यान्यवनको चुनौती त्यस्तै छ’, उनले भने, ‘यस्तो बेला हामी आफ्नै समर्थनमा बनाएको सरकार गिराउने र आफैं नेतृत्व लिने सोचमा छैनौं ।’
किन ओली सरकार ढाल्न चाहन्छ भारत ?
भारतले एमाले अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीलाई प्रधानमन्त्रीका रुपमा देख्न चाहेको थिएन । संविधानसभाले संविधान जारी गरेपछि गत २४ असोजमा संसदमा भएको प्रधानमन्त्री निर्वाचनमा भारत खुलेरै ओली हराउन लागेको थियो ।
दलहरुबीच भएको १६ बुँदे सहमतिमा संविधानपछि बन्ने सरकारको नेतृत्व ओलीले गर्ने ‘भद्र सहमति’ भएको थियो । तर सहमतिविपरीत काँग्रेसले पुनः सुशील कोइरालालाई नै प्रधानमन्त्री उम्मेदवार बनायो ।
भारतले प्रधानमन्त्रीमा जसरी पनि जिताइदिने आश्वासन पाएपछि मुखैमा आएको राष्ट्रपति पद दाउमा राखेर कोइराला उम्मेदवार भए । भारतले एमाओवादीको बाबुराम भट्टराई पक्षका ३०, मधेस केन्द्रित दल, राप्रपा नेपाल र राप्रपासहितको समर्थन जुटाइदिने आश्वासन दिएपछि कोइराला प्रधानमन्त्रीका लागि तम्सिए ।
तर भारतको गणितले फेल खायो । एमाओवादी, राप्रपा नेपाल, फोरम लोकतान्त्रिक, राप्रपा, नेकपा माले, नेमकिपा, नेकपा माले, नेकपा संयुक्त र राष्ट्रिय जनमोर्चासहितको समर्थनमा ओली प्रधानमन्त्री निर्वाचित भए ।
त्यतिबेला भारतले सुशील जिताउन पैसाको चलखेल समेत गरेका हल्लाहरु चलेका थिए । आफ्नो चाहनाविपरीत प्रधानमन्त्रीमा निर्वाचित भएपछि देखाउनका लागि भए पनि भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले समकक्षी केपी ओलीलाई तत्काल टेलिफोन गरी बधाई दिए । तर ओली सरकारमा आएपछि नाकाबन्दी थप कसिलो पार्दै लग्यो भारतले ।
भारतले नेपालमा नाकाबन्दी नगरेको र आपूर्ति असहजताको कारक मधेसी दलको आन्दोलन भएको दाबी गर्दै आएको छ ।
चीनको समर्थनमा ओली सरकार बनेको र नेपालमा भारतको विरुद्धमा र चीनको पक्षमा एकाएक माहोल बन्दै गएको दाबी भारतको छ । यो सरकार जति रहन्छ त्यति नै नेपालमा चीनको प्रभाव बढ्ने चिन्ता भारतलाई छ ।
प्रचण्ड नै किन परे रोजाइमा ?
ओली प्रधानमन्त्री भए पनि भारतको बुझाइमा सत्ताको साँचो प्रचण्डको हातमा छ । हुन पनि संसदको तेश्रो शक्ति प्रचण्डको पार्टी एमाओवादीले हात झिक्ने बित्तिकै ओलीको सिंहाशन धर्मराउँछ । भारत त्यही उपायबाट आफ्नो स्वार्थ सिद्ध गर्न चाहन्छ । जबसम्म ओलीले प्रचण्डको बलियो समर्थन पाइराख्छन् तबसम्म गणितका कारण सरकारबाट बाहिरिनु पर्दैन । तर प्रचण्ड ब्याक भएको अवस्थामा सत्ता ढल्छ । अर्को सरकार प्रचण्डको समर्थन बिना बन्न कठिन छ । त्यतिबेला प्रमुख विपक्षी काँग्रेस पनि खुसी हुनेछ । किनकी ‘बामपन्थीहरु मिलेका कारण लोकतन्त्र खतरामा परेको’ र आफू राज्यका महत्वपूर्ण जिम्मेवारीबाट बाहिर बस्नुपरेको पीडा काँग्रेसका लागि सह्य भएको छैन । जतिबेला प्रचण्डले ओलीको साथ छाड्ने छन् त्यतिबेला काँग्रेस बामपन्थी गठबन्धन भत्किएको खुसीयालीमा प्रचण्डलाई उपहारका रुपमा प्रधानमन्त्री पद दिन तयार हुनेछ ।
.
‘हाम्रो अध्यक्षलाई प्रधानमन्त्री प्रस्ताव आएको छ’, उनले भने, ‘यो एमाले र एमाओवादीसहित बामपन्थीहरुको बर्चश्व रहेको गठबन्धन भत्काउने र नेपाललाई थप अस्थिरतामा लैजाने नियोजित चाल हो ।’
ती नेताले आफ्नो पार्टी र स्वयं अध्यक्ष प्रचण्ड प्रधानमन्त्रीका लागि लालायित नरहेको उल्लेख गरे । मुलुक जटिल र संवेदनशील अवस्थामा रहेकाबेला आफूहरु सत्ताको फोहोरी खेलमा सामेल नहुने उनको भनाइ छ । ‘भारतीय नाकाबन्दीले मुलुक अस्तव्यस्त अवस्थामा छ, संविधान कार्यान्यवनको चुनौती त्यस्तै छ’, उनले भने, ‘यस्तो बेला हामी आफ्नै समर्थनमा बनाएको सरकार गिराउने र आफैं नेतृत्व लिने सोचमा छैनौं ।’
किन ओली सरकार ढाल्न चाहन्छ भारत ?
भारतले एमाले अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीलाई प्रधानमन्त्रीका रुपमा देख्न चाहेको थिएन । संविधानसभाले संविधान जारी गरेपछि गत २४ असोजमा संसदमा भएको प्रधानमन्त्री निर्वाचनमा भारत खुलेरै ओली हराउन लागेको थियो ।
दलहरुबीच भएको १६ बुँदे सहमतिमा संविधानपछि बन्ने सरकारको नेतृत्व ओलीले गर्ने ‘भद्र सहमति’ भएको थियो । तर सहमतिविपरीत काँग्रेसले पुनः सुशील कोइरालालाई नै प्रधानमन्त्री उम्मेदवार बनायो ।
भारतले प्रधानमन्त्रीमा जसरी पनि जिताइदिने आश्वासन पाएपछि मुखैमा आएको राष्ट्रपति पद दाउमा राखेर कोइराला उम्मेदवार भए । भारतले एमाओवादीको बाबुराम भट्टराई पक्षका ३०, मधेस केन्द्रित दल, राप्रपा नेपाल र राप्रपासहितको समर्थन जुटाइदिने आश्वासन दिएपछि कोइराला प्रधानमन्त्रीका लागि तम्सिए ।
तर भारतको गणितले फेल खायो । एमाओवादी, राप्रपा नेपाल, फोरम लोकतान्त्रिक, राप्रपा, नेकपा माले, नेमकिपा, नेकपा माले, नेकपा संयुक्त र राष्ट्रिय जनमोर्चासहितको समर्थनमा ओली प्रधानमन्त्री निर्वाचित भए ।
त्यतिबेला भारतले सुशील जिताउन पैसाको चलखेल समेत गरेका हल्लाहरु चलेका थिए । आफ्नो चाहनाविपरीत प्रधानमन्त्रीमा निर्वाचित भएपछि देखाउनका लागि भए पनि भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले समकक्षी केपी ओलीलाई तत्काल टेलिफोन गरी बधाई दिए । तर ओली सरकारमा आएपछि नाकाबन्दी थप कसिलो पार्दै लग्यो भारतले ।
भारतले नेपालमा नाकाबन्दी नगरेको र आपूर्ति असहजताको कारक मधेसी दलको आन्दोलन भएको दाबी गर्दै आएको छ ।
चीनको समर्थनमा ओली सरकार बनेको र नेपालमा भारतको विरुद्धमा र चीनको पक्षमा एकाएक माहोल बन्दै गएको दाबी भारतको छ । यो सरकार जति रहन्छ त्यति नै नेपालमा चीनको प्रभाव बढ्ने चिन्ता भारतलाई छ ।
प्रचण्ड नै किन परे रोजाइमा ?
ओली प्रधानमन्त्री भए पनि भारतको बुझाइमा सत्ताको साँचो प्रचण्डको हातमा छ । हुन पनि संसदको तेश्रो शक्ति प्रचण्डको पार्टी एमाओवादीले हात झिक्ने बित्तिकै ओलीको सिंहाशन धर्मराउँछ । भारत त्यही उपायबाट आफ्नो स्वार्थ सिद्ध गर्न चाहन्छ । जबसम्म ओलीले प्रचण्डको बलियो समर्थन पाइराख्छन् तबसम्म गणितका कारण सरकारबाट बाहिरिनु पर्दैन । तर प्रचण्ड ब्याक भएको अवस्थामा सत्ता ढल्छ । अर्को सरकार प्रचण्डको समर्थन बिना बन्न कठिन छ । त्यतिबेला प्रमुख विपक्षी काँग्रेस पनि खुसी हुनेछ । किनकी ‘बामपन्थीहरु मिलेका कारण लोकतन्त्र खतरामा परेको’ र आफू राज्यका महत्वपूर्ण जिम्मेवारीबाट बाहिर बस्नुपरेको पीडा काँग्रेसका लागि सह्य भएको छैन । जतिबेला प्रचण्डले ओलीको साथ छाड्ने छन् त्यतिबेला काँग्रेस बामपन्थी गठबन्धन भत्किएको खुसीयालीमा प्रचण्डलाई उपहारका रुपमा प्रधानमन्त्री पद दिन तयार हुनेछ ।
.
राजा आउ देश बचाउ भन्ने नारा लगाउँदै बिहीबार विराटनगरमा राजावादीहरुले प्रदर्शन गरेका छन् । नेपाल विद्धत परिषद् मोरङको आयोजनामा राजसंस्था स्थापना हुनुपर्ने, हिन्दु अधिकाराज्य नेपाल हुनुपर्ने, अखण्ड नेपाल हुनु पर्ने र राजासँग भएको सम्झौता लागू हुनुपर्ने लगायतका माग राख्दै राजावादीहरुले जुुलुस निकालेर प्रदर्शन गरेका हुन् ।
प्रदर्शन हुने जानकारी अगाडिनै पाएपछि स्थानीय प्रशासनले सुरक्षा व्यवस्था कडा पारेको थियो । जुलुसमा अधिकांश मधेसी समुदायको सहभागिता रहेको थियो ।
परिषद्का मोरङ अध्यक्ष पुष्पराज दाहालका अनुसार शनिहाटबाट सुरु भएको जुलुस मेनरोड, गोल्छा चौक, जलजला चौक, गुद्री चौक हुँदै महेन्द्र चौकमा आएर कोणसभामा परिणत भएको थियो । कोणसभालाई सम्बोधन गर्दै दाहालले जनआन्दोलन प्रश्चात पूनस्थाना भएको प्रतिनिधी सभाले राजासँग गरेको सम्झौता लागू हुनु पर्ने माग गरे ।
उनले जनआन्दोलन प्रश्चात प्रतिनिधी सभा स्थापना गरेर राजसंस्थाको उत्तराधिकारी संसदले तोकेको व्यक्ति हुने भनेर त्यतिबेला राजा र प्रतिनिधी सभाबीच सम्झौता भएको बताए ।
कोणसभामा बोल्दै परिषद्का पूर्वाञ्चल संयोजक बल्लभप्रसाद दाहालले देश र जनतालाई विषम परिस्थितिमा असहज अवस्था र अन्धकारमा रुमल्याउने काम दलका नेताहरुबाट भइरहेको बताए । अन्नपुर्ण पोष्ट दैनिकमा खबर छ ।
प्रदर्शन हुने जानकारी अगाडिनै पाएपछि स्थानीय प्रशासनले सुरक्षा व्यवस्था कडा पारेको थियो । जुलुसमा अधिकांश मधेसी समुदायको सहभागिता रहेको थियो ।
परिषद्का मोरङ अध्यक्ष पुष्पराज दाहालका अनुसार शनिहाटबाट सुरु भएको जुलुस मेनरोड, गोल्छा चौक, जलजला चौक, गुद्री चौक हुँदै महेन्द्र चौकमा आएर कोणसभामा परिणत भएको थियो । कोणसभालाई सम्बोधन गर्दै दाहालले जनआन्दोलन प्रश्चात पूनस्थाना भएको प्रतिनिधी सभाले राजासँग गरेको सम्झौता लागू हुनु पर्ने माग गरे ।
उनले जनआन्दोलन प्रश्चात प्रतिनिधी सभा स्थापना गरेर राजसंस्थाको उत्तराधिकारी संसदले तोकेको व्यक्ति हुने भनेर त्यतिबेला राजा र प्रतिनिधी सभाबीच सम्झौता भएको बताए ।
कोणसभामा बोल्दै परिषद्का पूर्वाञ्चल संयोजक बल्लभप्रसाद दाहालले देश र जनतालाई विषम परिस्थितिमा असहज अवस्था र अन्धकारमा रुमल्याउने काम दलका नेताहरुबाट भइरहेको बताए । अन्नपुर्ण पोष्ट दैनिकमा खबर छ ।
काठमाडौं ।
मधेसमा आन्दोलनरत संघीय समाजवादी फोरम नेपालका अध्यक्ष उपेन्द्र यादव र सद्भावनाका अध्यक्ष राजेन्द्र महतोबीच मतभेद बढेको छ ।
यसले आन्दोलनमा समेत असर परिरहेको निकटस्थहको बुझाइ छ । दुई नेताबीच एक अर्काको अस्तित्व स्विकार्न नसक्ने दम्भका कारण मनमुटाव बढ्दै गएको कार्यकर्ताहरु बताउँछन् ।
चर्को र उत्तेजक भाषण दिएर लोकप्रियता कमाउन खोज्ने महतोको बानी यादवलाई मन नपर्ने अनि आन्दोलनका क्रममा नरम भाषा प्रयोग गर्ने, राजधानी केन्द्रित बढी हुने र पहाडीसित सहकार्य गर्ने यादवको शैली महतोले मन नपराउने उनीहरु निकट स्रोतले जनाएको छ । आजको कान्तिपुरमा खबर छ ।nepaliheadlines भिडियो हेर्न तलको बाकस थिच्नुहोस
मधेसमा आन्दोलनरत संघीय समाजवादी फोरम नेपालका अध्यक्ष उपेन्द्र यादव र सद्भावनाका अध्यक्ष राजेन्द्र महतोबीच मतभेद बढेको छ ।
यसले आन्दोलनमा समेत असर परिरहेको निकटस्थहको बुझाइ छ । दुई नेताबीच एक अर्काको अस्तित्व स्विकार्न नसक्ने दम्भका कारण मनमुटाव बढ्दै गएको कार्यकर्ताहरु बताउँछन् ।
चर्को र उत्तेजक भाषण दिएर लोकप्रियता कमाउन खोज्ने महतोको बानी यादवलाई मन नपर्ने अनि आन्दोलनका क्रममा नरम भाषा प्रयोग गर्ने, राजधानी केन्द्रित बढी हुने र पहाडीसित सहकार्य गर्ने यादवको शैली महतोले मन नपराउने उनीहरु निकट स्रोतले जनाएको छ । आजको कान्तिपुरमा खबर छ ।nepaliheadlines भिडियो हेर्न तलको बाकस थिच्नुहोस
सम्माननीय राष्ट्रपतिज्यू,
पाँच बर्षदेखि न्यायको खोजीमा भौंतारिइरहेकी महिलाको नमस्कार ।
मेरो घर तेह्रथुम जिल्लाको मोराहाङ–५ र माइती झापा हो । म राजनीतिक पृष्ठभूमि भएकी महिला हुँ । पञ्चायतकालीन समयमा म झापा जिल्लामा विद्यार्थी राजनीतिमा सक्रिय थिएँ । पञ्चायतविरोधी राजनीतिमा होमिएर मैले भूमिगत जीवन पनि भोगें । त्यसै आधारमा प्रजातन्त्रको पुनर्बहालीपश्चात सरकारले राजनीति पीडितको रूपमा क्षतिपूर्तिसमेत दिएको थियो । मेरो श्रीमान विश्वनाथ गौतमको पनि पृष्ठभूमि राजनीतिक नै हो । उहाँ शिक्षासेवी पनि हो । तर उहाँलाई राज्यले अन्यायपूर्ण ढंगले पाँच बर्षदेखि नख्खु जेलमा थुनिरहेको छ । यो अन्यायको फेहरिस्तबारे जानकारी गराउन यहाँलाई पत्र लेखेकी हुँ ।
हामी जिल्लामा सामान्य हिसाबले जीवन चलाइरहेका थियौं । तर माओवादी द्वन्द्वकालमा उत्पन्न समस्याका कारण हामी गृहजिल्ला छोडेर राजधानी आउन बाध्य भयौं । राजधानी आएसँगै जीविकाका लागि मेरो श्रीमानले जागिर खान थाल्नुभयो । जागिरकै सिलसिलामा उहाँ युनिटी लाइफ इन्टरनेशनलमा पुग्नुभयो । त्यहाँ उहाँलाई निर्देशक पदमा पचास हजार तलब बुझ्ने गरी नियुक्त गरियो । तर उहाँले जागिर खाएको छ महिनामै कम्पनीलाई सरकारले प्रतिबन्ध लगायो । त्यसको केही समयपछि नै कम्पनीका संस्थापक सञ्चालकका साथै उहाँको समेत नाम ‘मस्ट वान्टेड’को सूचीमा राखेर सार्वजनिक गरियो ।
‘एउटा कम्पनी गैरकानूनी ढंगले स्थापना भएको छ भने त्यसको संस्थापक सञ्चालकलाई कारबाही गर्नुपर्ने हो, मेरो नाम कसरी आयो’ भनेर उहाँ छक्क पर्नुभयो । हामी परिवार पनि छक्क प¥यौं । संयोगवश त्यो सूचना सार्वजनिक हुँदा हामी एउटा विवाहमा गएको थियौं । त्यसबेला हालका प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली पनि साथै हुनुहुन्थ्यो । मेरो श्रीमानले उहाँलाई पनि यो कुरा भन्नुभयो । उहाँले भन्नुभयो, ‘नआत्तिनुस् । तपाईंको संलग्नता नै छैन भने कसरी कारबाही हुन्छ ? धैर्य गर्नुहोस् । मिल्छ ।’
तर प्रक्रिया अघि बढेछ । उहाँलाई देशमा विभिन्न सातवटा जिल्लामा अवैध वित्तिय तथा बैंकिङ कारोबार, राजश्व चुहावट, ठगीलगायतका मुद्दा हालिएको रहेछ । ललितपुरले पहिलोपटक उहाँलाई सजायको फैसला सुनायो । र, उहाँलाई ०६८ साल असार २१ गते पक्राउ गरियो ।
उहाँलाई पक्राउ गरेपछि म स्तब्ध भएँ । त्यसपछि म उहाँलाई कसरी र के कारण मुद्दा चलाइयो भन्ने बुझ्न थालेँ ।
बुझ्दै जाँदा थाहा भयो, सरकारले युनिटीबारे छानविन गर्न राजश्व अनुसन्धान विभागका उपमहानिर्देशक राममणि दुवाडीको संयोजकत्वमा समिति बनाएको रहेछ । छानविन समितिले कम्पनी संस्थापक सञ्चालकमा मेरो श्रीमान विश्वनाथ गौतम पनि हो भनेर प्रतिवेदन बुझाएको रहेछ । तर मेरो श्रीमान त त्यहाँ कर्मचारीको रूपमा मात्रै काम गर्न जानुभएको थियो ।
अदालतमा पनि मेरो श्रीमानले त्यही कुरा राख्नुभएको थियो । प्रतिवेदनबाहेकका प्रमाणले पनि त्यही बोलेको थियो । फैसला भने सजायको भयो । मैले पछि फैसला गर्ने न्यायाधिशलाई भेटेर सोधेँ, ‘न्यायाधिशज्यू, हजुरले फैसाला त सुनाइसक्नुभयो । दोषी पनि ठहराइसक्नुभयो । तर हजुरको ब्रम्हले विश्वनाथ गौतम यो कम्पनीको संस्थापन सञ्चालक नै हो भनेर भन्न सक्नुहुन्छ ? आत्मा साक्षी राखेर भन्नुहोस् त ?’ उहाँले दुई हात जोडेर भन्नुभयो, ‘यसमा मलाई थप लज्जित नगर्नुहोस् न बहिनी । जीवनमा मैले ठूलो भूल गरें । मैले उहाँको प्रमाण राम्ररी हेर्न सकिनँ । मलाई अरू केही समस्याहरू आउ । तर म छिटोभन्दा छिटो तपाईंले न्याय पाएको हेर्न चाहन्छु । पुनरावेदन जानुहोस् ।’
मैले फेरि सोधें, ‘तपाईंको कलमले कसैको जीवन बर्बाद हुन्छ भन्ने कुरा बिर्सन केले बाध्य पार्यो तपाईंलाई ?’ उहाँले भन्नुभयो, ‘त्यसो नभन्नुहोस् । अब जे हुनु भइगयो । बरू तपाईंको नम्बर दिनुहोस् । म सहयोग गर्छु ।’
उहाँको त्यस्तो अभिव्यक्तिले मलाई झन् छक्क पा¥यो । त्यसपछि म अरू थप प्रमाण जुटाउनतिर लागें । विभिन्न निकायको ढोका ढक्ढक्याएँ । कम्पनीको सञ्चालकको रूपमा उल्लेख भएको होइन भन्ने प्रमाण जुटाउन कम्पनी रजिस्ट्रार कार्यालय पुगें । त्यहाँ कम्पनीको नियमावली र प्रबन्धपत्र प्राप्त गरेँ । त्यसमा उहाँको नाम उल्लेख थिएन । त्यहाँ भन्नुभयो, ‘कारबाही चलाउनुपर्ने यही कागजातको आधारमा हो । यसमा उल्लेख छ भने कारबाही हुन्छ । छैन भने हुँदैन । तपाईं यही आधारमा अघि बढ्नुहोस् ।’
त्यसको केही समयपछि कम्पनी रजिस्ट्रार कार्यालयले पनि युनिटीविरूद्ध मुद्दा चलायो । जसमा मेरो श्रीमानको नाम थिएन । उहाँ त्यसको संस्थापक सञ्चालक होइन भन्ने त्यो पनि ठूलो प्रमाण थियो । कम्पनीको बैठकको निर्णय माइन्युटमा पनि उहाँको नाम कतै उल्लेख थिएन । त्यो पनि बलियो प्रमाण भयो ।
यिनै बलिया प्रमाणसहित हामीले पुनरावेदन पनि गर्यौँ । तर मुद्दा अघि बढेको छैन । उहाँ जेलको जेलमै हुनुहुन्छ । सात वटा जिल्लामा मुद्दा चलेकोमा दुई वटाले सजायको फैसला गरेको छ । तीन वटाले सफाइ दिएको छ । दुई वटामा मुद्दा नै अघि बढेको छैन ।
सम्पूर्ण प्रमाणले दोषी होइन भन्ने प्रमाणित हुँदा पनि अदालतले न्याय दिलाउन नसकेपछि मैले राज्यका विभिन्न निकाय र त्यसका प्रमुखका ढोका ढक्ढक्याउन थालें । तत्कालिन प्रधानमन्त्री सुशील कोइरालालाई पनि भेटें । उहाँले सम्पूर्ण प्रमाण हेरेर मेरो कुरा सुनेपछि वकिल गोपाल घिमिरेलाई बोलाएर भन्नुभयो, ‘बहिनीमाथि अन्याय भएको महसुस मैले गरेको छु । उहाँको डकुमेन्ट हेरेर न्याय दिलाउने काम गर्नुस् ।’ उहाँले मलाई मुद्दा फिर्ताको अनुरोध गर्न भन्नुभयो । कारागारमार्फत मुद्दा फिर्ताको निवेदन हालें ।
प्रधानमन्त्री कार्यालयबाट मुद्दा फिर्ताको चिठी गृहमा पठाइयो । मैले तत्कालीन गृहमन्त्री वामदेव गौतमसँग पनि अनुरोध गरें । उहाँले छिटोभन्दा छिटो न्याय दिन्छु भन्ने आश्वासन दिनुभयो । तर उहाँको आश्वासन पनि आश्वासनमात्रै भयो । पछि उहाँलाई भेट्दा भन्नुभयो, ‘मैले सकिनँ ।’
प्रधानमन्त्री कार्यालयबाट मुद्दा फिर्ताको चिठी गृहमा पठाइयो । मैले तत्कालीन गृहमन्त्री वामदेव गौतमसँग पनि अनुरोध गरें । उहाँले छिटोभन्दा छिटो न्याय दिन्छु भन्ने आश्वासन दिनुभयो ।
तर उहाँको आश्वासन पनि आश्वासनमात्रै भयो । पछि उहाँलाई भेट्दा भन्नुभयो, ‘मैले सकिनँ ।’ एउटा गृहमन्त्रीले नसक्ने कुरा के हुन्छ भनेर उहाँलाई मैले प्रश्न गरें । उहाँले कानूनी अड्चन देखाउनुभयो । तर पनि मुद्दा फिर्ताको लागि महान्याधिवक्ताको कार्यालयमा चिठी पठाइदिनुभयो । प्रधानमन्त्रीले पनि महान्याधिवक्तालाई भन्नुभयो, ‘म यस्तो अन्याय खप्न सक्दिनँ ।’
तर महान्याधिवक्ताले कानूनी अड्चन देखाउँदै गृहमा पत्र पठाउनुभयो । मैले महान्याधिवक्तालाई फेरि भेटें । उहाँले वकिलहरूको बैठक नै बोलाएर भन्नुभयो, ‘यो देशमा यसरी अत्याचार नहोस् । युनिटीले धेरै मानिस तड्पिएका छन् । विश्वनाथ गौतम र उहाँको परिवार त्यसै गरी तड्पिरहेका छन् । तपाईंहरूले पूरा प्रमाण नहेरी मुद्दा नचलाइदिनुस् ।’
उहाँले त्यसो त भन्नुभयो तर मलाई न्याय कसरी मिल्छ भन्नेचाहिँ कुरा भएन । मैले यही कुरा राखेँ । उहाँले कानूनी अड्चनकै कुरा गर्नुभयो । र, निर्दोष मानिस फसेमा निकाल्ने उपायको लागि सुझाव लेखेरर पठाइदिनुभयो । त्यो मैले हालका उप–प्रधानमन्त्री सिपी मैनालीलाई पनि देखाएँ । उहाँले पनि थप सुझाव दिनुभयो ।
त्यसैबेला सरकार परिवर्तनको कुरा चलिरहेको थियो । मैले हालका प्रधानमन्त्री केपी ओलीलाई भेटें । उहाँले भन्नुभयो, ‘ठिकै छ यो सरकारले गरेन । अब एक महिनामा म प्रधानमन्त्री बन्दैछु । त्यसपछि यो मुद्दा सल्टाउँला ।’
तर उहाँ प्रधानमन्त्री बनेपछि पनि काम भएन । दसैंअघि उहाँलाई भेटेकी थिएँ । उहाँले दसैंतिहारपछि भन्नुभएको थियो । तर तिहार बितेको पनि यत्रो समय भइसक्यो । केही पनि काम भएको छैन ।
यसरी म पाँच बर्षदेखि श्रीमानलाई न्याय दिलाउन भौंतारिरहेको छु । हाम्रो परिवारलाई अन्यायमात्रै होइन, अत्याचार नै भएको छ । राज्यले एउटा निर्दोष मुद्दा लगाइ फसाएर निकाल्नचाहिँ कानून छैन भन्न कसरी मिल्छ ? राज्यले एउटा नागरिकलाई यसरी फसाउन कसरी सक्छ ? आमाले आफूले पाएको बच्चा हो भन्दैमा मार्न पाउँछिन् ? मेरो प्रश्नको उत्तर किन कसैले दिन सकिरहेको छैन ? के नेपालमा अब सत्यको हार हुन थालेको हो ?
यदि राज्यले विश्वनाथ गौतमलाई कम्पनीको संस्थापक सञ्चालक प्रमाणित गर्छ भने हामी थप सजाय भोग्न पनि तयार छौं । सक्दैन भने किन न्याय पाइँदैन ?
म यही प्रश्न सोध्दै राज्यका सबै निकायमा पुगें । सबैतिर सहानुभूति र आश्वासनमात्रै पाएँ । तर न्याय पाउन सकिनँ । त्यसैले यहाँको ढोका पत्रमार्फत ढक्ढक्याएकी छु । यहाँ पनि महिला नै भएको कारण एउटा महिलाको वेदनालाई गहिरोगरी बुझ्नुहुनेछ भन्ने आशा छ । पूर्वमन्त्री कृपासुर शेर्पाकी पत्नी धनमाया दर्नाल र उनका छोरालाई न्याय दिलाउन यहाँले आफ्नो पार्टीमा खेलेको भूमिका मैले पढन पाएकी थिएँ । यस्तै अर्की पीडित महिलाको पक्षमा पनि यहाँले न्यायका लागि सहयोग गर्नुहुनेछ भन्ने आशा लिएको छ । मैले यहाँमार्फत न्यायको अन्तिम आशा गरेकी छु ।
धन्यवाद !
दीपा अधिकारी गौतम
पाँच बर्षदेखि न्यायको खोजीमा भौंतारिइरहेकी महिलाको नमस्कार ।
मेरो घर तेह्रथुम जिल्लाको मोराहाङ–५ र माइती झापा हो । म राजनीतिक पृष्ठभूमि भएकी महिला हुँ । पञ्चायतकालीन समयमा म झापा जिल्लामा विद्यार्थी राजनीतिमा सक्रिय थिएँ । पञ्चायतविरोधी राजनीतिमा होमिएर मैले भूमिगत जीवन पनि भोगें । त्यसै आधारमा प्रजातन्त्रको पुनर्बहालीपश्चात सरकारले राजनीति पीडितको रूपमा क्षतिपूर्तिसमेत दिएको थियो । मेरो श्रीमान विश्वनाथ गौतमको पनि पृष्ठभूमि राजनीतिक नै हो । उहाँ शिक्षासेवी पनि हो । तर उहाँलाई राज्यले अन्यायपूर्ण ढंगले पाँच बर्षदेखि नख्खु जेलमा थुनिरहेको छ । यो अन्यायको फेहरिस्तबारे जानकारी गराउन यहाँलाई पत्र लेखेकी हुँ ।
हामी जिल्लामा सामान्य हिसाबले जीवन चलाइरहेका थियौं । तर माओवादी द्वन्द्वकालमा उत्पन्न समस्याका कारण हामी गृहजिल्ला छोडेर राजधानी आउन बाध्य भयौं । राजधानी आएसँगै जीविकाका लागि मेरो श्रीमानले जागिर खान थाल्नुभयो । जागिरकै सिलसिलामा उहाँ युनिटी लाइफ इन्टरनेशनलमा पुग्नुभयो । त्यहाँ उहाँलाई निर्देशक पदमा पचास हजार तलब बुझ्ने गरी नियुक्त गरियो । तर उहाँले जागिर खाएको छ महिनामै कम्पनीलाई सरकारले प्रतिबन्ध लगायो । त्यसको केही समयपछि नै कम्पनीका संस्थापक सञ्चालकका साथै उहाँको समेत नाम ‘मस्ट वान्टेड’को सूचीमा राखेर सार्वजनिक गरियो ।
‘एउटा कम्पनी गैरकानूनी ढंगले स्थापना भएको छ भने त्यसको संस्थापक सञ्चालकलाई कारबाही गर्नुपर्ने हो, मेरो नाम कसरी आयो’ भनेर उहाँ छक्क पर्नुभयो । हामी परिवार पनि छक्क प¥यौं । संयोगवश त्यो सूचना सार्वजनिक हुँदा हामी एउटा विवाहमा गएको थियौं । त्यसबेला हालका प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली पनि साथै हुनुहुन्थ्यो । मेरो श्रीमानले उहाँलाई पनि यो कुरा भन्नुभयो । उहाँले भन्नुभयो, ‘नआत्तिनुस् । तपाईंको संलग्नता नै छैन भने कसरी कारबाही हुन्छ ? धैर्य गर्नुहोस् । मिल्छ ।’
तर प्रक्रिया अघि बढेछ । उहाँलाई देशमा विभिन्न सातवटा जिल्लामा अवैध वित्तिय तथा बैंकिङ कारोबार, राजश्व चुहावट, ठगीलगायतका मुद्दा हालिएको रहेछ । ललितपुरले पहिलोपटक उहाँलाई सजायको फैसला सुनायो । र, उहाँलाई ०६८ साल असार २१ गते पक्राउ गरियो ।
उहाँलाई पक्राउ गरेपछि म स्तब्ध भएँ । त्यसपछि म उहाँलाई कसरी र के कारण मुद्दा चलाइयो भन्ने बुझ्न थालेँ ।
बुझ्दै जाँदा थाहा भयो, सरकारले युनिटीबारे छानविन गर्न राजश्व अनुसन्धान विभागका उपमहानिर्देशक राममणि दुवाडीको संयोजकत्वमा समिति बनाएको रहेछ । छानविन समितिले कम्पनी संस्थापक सञ्चालकमा मेरो श्रीमान विश्वनाथ गौतम पनि हो भनेर प्रतिवेदन बुझाएको रहेछ । तर मेरो श्रीमान त त्यहाँ कर्मचारीको रूपमा मात्रै काम गर्न जानुभएको थियो ।
अदालतमा पनि मेरो श्रीमानले त्यही कुरा राख्नुभएको थियो । प्रतिवेदनबाहेकका प्रमाणले पनि त्यही बोलेको थियो । फैसला भने सजायको भयो । मैले पछि फैसला गर्ने न्यायाधिशलाई भेटेर सोधेँ, ‘न्यायाधिशज्यू, हजुरले फैसाला त सुनाइसक्नुभयो । दोषी पनि ठहराइसक्नुभयो । तर हजुरको ब्रम्हले विश्वनाथ गौतम यो कम्पनीको संस्थापन सञ्चालक नै हो भनेर भन्न सक्नुहुन्छ ? आत्मा साक्षी राखेर भन्नुहोस् त ?’ उहाँले दुई हात जोडेर भन्नुभयो, ‘यसमा मलाई थप लज्जित नगर्नुहोस् न बहिनी । जीवनमा मैले ठूलो भूल गरें । मैले उहाँको प्रमाण राम्ररी हेर्न सकिनँ । मलाई अरू केही समस्याहरू आउ । तर म छिटोभन्दा छिटो तपाईंले न्याय पाएको हेर्न चाहन्छु । पुनरावेदन जानुहोस् ।’
मैले फेरि सोधें, ‘तपाईंको कलमले कसैको जीवन बर्बाद हुन्छ भन्ने कुरा बिर्सन केले बाध्य पार्यो तपाईंलाई ?’ उहाँले भन्नुभयो, ‘त्यसो नभन्नुहोस् । अब जे हुनु भइगयो । बरू तपाईंको नम्बर दिनुहोस् । म सहयोग गर्छु ।’
उहाँको त्यस्तो अभिव्यक्तिले मलाई झन् छक्क पा¥यो । त्यसपछि म अरू थप प्रमाण जुटाउनतिर लागें । विभिन्न निकायको ढोका ढक्ढक्याएँ । कम्पनीको सञ्चालकको रूपमा उल्लेख भएको होइन भन्ने प्रमाण जुटाउन कम्पनी रजिस्ट्रार कार्यालय पुगें । त्यहाँ कम्पनीको नियमावली र प्रबन्धपत्र प्राप्त गरेँ । त्यसमा उहाँको नाम उल्लेख थिएन । त्यहाँ भन्नुभयो, ‘कारबाही चलाउनुपर्ने यही कागजातको आधारमा हो । यसमा उल्लेख छ भने कारबाही हुन्छ । छैन भने हुँदैन । तपाईं यही आधारमा अघि बढ्नुहोस् ।’
त्यसको केही समयपछि कम्पनी रजिस्ट्रार कार्यालयले पनि युनिटीविरूद्ध मुद्दा चलायो । जसमा मेरो श्रीमानको नाम थिएन । उहाँ त्यसको संस्थापक सञ्चालक होइन भन्ने त्यो पनि ठूलो प्रमाण थियो । कम्पनीको बैठकको निर्णय माइन्युटमा पनि उहाँको नाम कतै उल्लेख थिएन । त्यो पनि बलियो प्रमाण भयो ।
यिनै बलिया प्रमाणसहित हामीले पुनरावेदन पनि गर्यौँ । तर मुद्दा अघि बढेको छैन । उहाँ जेलको जेलमै हुनुहुन्छ । सात वटा जिल्लामा मुद्दा चलेकोमा दुई वटाले सजायको फैसला गरेको छ । तीन वटाले सफाइ दिएको छ । दुई वटामा मुद्दा नै अघि बढेको छैन ।
सम्पूर्ण प्रमाणले दोषी होइन भन्ने प्रमाणित हुँदा पनि अदालतले न्याय दिलाउन नसकेपछि मैले राज्यका विभिन्न निकाय र त्यसका प्रमुखका ढोका ढक्ढक्याउन थालें । तत्कालिन प्रधानमन्त्री सुशील कोइरालालाई पनि भेटें । उहाँले सम्पूर्ण प्रमाण हेरेर मेरो कुरा सुनेपछि वकिल गोपाल घिमिरेलाई बोलाएर भन्नुभयो, ‘बहिनीमाथि अन्याय भएको महसुस मैले गरेको छु । उहाँको डकुमेन्ट हेरेर न्याय दिलाउने काम गर्नुस् ।’ उहाँले मलाई मुद्दा फिर्ताको अनुरोध गर्न भन्नुभयो । कारागारमार्फत मुद्दा फिर्ताको निवेदन हालें ।
प्रधानमन्त्री कार्यालयबाट मुद्दा फिर्ताको चिठी गृहमा पठाइयो । मैले तत्कालीन गृहमन्त्री वामदेव गौतमसँग पनि अनुरोध गरें । उहाँले छिटोभन्दा छिटो न्याय दिन्छु भन्ने आश्वासन दिनुभयो । तर उहाँको आश्वासन पनि आश्वासनमात्रै भयो । पछि उहाँलाई भेट्दा भन्नुभयो, ‘मैले सकिनँ ।’
प्रधानमन्त्री कार्यालयबाट मुद्दा फिर्ताको चिठी गृहमा पठाइयो । मैले तत्कालीन गृहमन्त्री वामदेव गौतमसँग पनि अनुरोध गरें । उहाँले छिटोभन्दा छिटो न्याय दिन्छु भन्ने आश्वासन दिनुभयो ।
तर उहाँको आश्वासन पनि आश्वासनमात्रै भयो । पछि उहाँलाई भेट्दा भन्नुभयो, ‘मैले सकिनँ ।’ एउटा गृहमन्त्रीले नसक्ने कुरा के हुन्छ भनेर उहाँलाई मैले प्रश्न गरें । उहाँले कानूनी अड्चन देखाउनुभयो । तर पनि मुद्दा फिर्ताको लागि महान्याधिवक्ताको कार्यालयमा चिठी पठाइदिनुभयो । प्रधानमन्त्रीले पनि महान्याधिवक्तालाई भन्नुभयो, ‘म यस्तो अन्याय खप्न सक्दिनँ ।’
तर महान्याधिवक्ताले कानूनी अड्चन देखाउँदै गृहमा पत्र पठाउनुभयो । मैले महान्याधिवक्तालाई फेरि भेटें । उहाँले वकिलहरूको बैठक नै बोलाएर भन्नुभयो, ‘यो देशमा यसरी अत्याचार नहोस् । युनिटीले धेरै मानिस तड्पिएका छन् । विश्वनाथ गौतम र उहाँको परिवार त्यसै गरी तड्पिरहेका छन् । तपाईंहरूले पूरा प्रमाण नहेरी मुद्दा नचलाइदिनुस् ।’
उहाँले त्यसो त भन्नुभयो तर मलाई न्याय कसरी मिल्छ भन्नेचाहिँ कुरा भएन । मैले यही कुरा राखेँ । उहाँले कानूनी अड्चनकै कुरा गर्नुभयो । र, निर्दोष मानिस फसेमा निकाल्ने उपायको लागि सुझाव लेखेरर पठाइदिनुभयो । त्यो मैले हालका उप–प्रधानमन्त्री सिपी मैनालीलाई पनि देखाएँ । उहाँले पनि थप सुझाव दिनुभयो ।
त्यसैबेला सरकार परिवर्तनको कुरा चलिरहेको थियो । मैले हालका प्रधानमन्त्री केपी ओलीलाई भेटें । उहाँले भन्नुभयो, ‘ठिकै छ यो सरकारले गरेन । अब एक महिनामा म प्रधानमन्त्री बन्दैछु । त्यसपछि यो मुद्दा सल्टाउँला ।’
तर उहाँ प्रधानमन्त्री बनेपछि पनि काम भएन । दसैंअघि उहाँलाई भेटेकी थिएँ । उहाँले दसैंतिहारपछि भन्नुभएको थियो । तर तिहार बितेको पनि यत्रो समय भइसक्यो । केही पनि काम भएको छैन ।
यसरी म पाँच बर्षदेखि श्रीमानलाई न्याय दिलाउन भौंतारिरहेको छु । हाम्रो परिवारलाई अन्यायमात्रै होइन, अत्याचार नै भएको छ । राज्यले एउटा निर्दोष मुद्दा लगाइ फसाएर निकाल्नचाहिँ कानून छैन भन्न कसरी मिल्छ ? राज्यले एउटा नागरिकलाई यसरी फसाउन कसरी सक्छ ? आमाले आफूले पाएको बच्चा हो भन्दैमा मार्न पाउँछिन् ? मेरो प्रश्नको उत्तर किन कसैले दिन सकिरहेको छैन ? के नेपालमा अब सत्यको हार हुन थालेको हो ?
यदि राज्यले विश्वनाथ गौतमलाई कम्पनीको संस्थापक सञ्चालक प्रमाणित गर्छ भने हामी थप सजाय भोग्न पनि तयार छौं । सक्दैन भने किन न्याय पाइँदैन ?
म यही प्रश्न सोध्दै राज्यका सबै निकायमा पुगें । सबैतिर सहानुभूति र आश्वासनमात्रै पाएँ । तर न्याय पाउन सकिनँ । त्यसैले यहाँको ढोका पत्रमार्फत ढक्ढक्याएकी छु । यहाँ पनि महिला नै भएको कारण एउटा महिलाको वेदनालाई गहिरोगरी बुझ्नुहुनेछ भन्ने आशा छ । पूर्वमन्त्री कृपासुर शेर्पाकी पत्नी धनमाया दर्नाल र उनका छोरालाई न्याय दिलाउन यहाँले आफ्नो पार्टीमा खेलेको भूमिका मैले पढन पाएकी थिएँ । यस्तै अर्की पीडित महिलाको पक्षमा पनि यहाँले न्यायका लागि सहयोग गर्नुहुनेछ भन्ने आशा लिएको छ । मैले यहाँमार्फत न्यायको अन्तिम आशा गरेकी छु ।
धन्यवाद !
दीपा अधिकारी गौतम
बजारमा ग्यासको चरम अभाव भइरहेका बेला जोगबनी नाकाबाट ठूलो परिमाणमा ग्यास भित्रिएको छ। भन्सार कार्यालयका अनुसार शुक्रबार साँझ २३ वटा ग्यास बुलेट जोगबनी नाकाबाट नेपाल भित्रिएका छन्।
अघोषित नाकाबन्दीपछि जोगबनी नाकाबाट भित्रिएको यो ग्यास अहिलेसम्मकै ठूलो परिमाणमा हो। यसअघि १७/१८ वटासम्म ग्यास बुलेट यहाँबाट भित्रिएका थिए।
अघोषित नाकाबन्दीपछि जोगबनी नाकाबाट भित्रिएको यो ग्यास अहिलेसम्मकै ठूलो परिमाणमा हो। यसअघि १७/१८ वटासम्म ग्यास बुलेट यहाँबाट भित्रिएका थिए।
जनमुक्ती सेना दिवसको अवसर पारेर विप्लव नेतृत्वको माओवादीले फेरि युद्धको घोषणा गर्नेभएको छ । स्रोतका अनुसार आजै विप्लव नेतृत्वको नेकपा माओवादीले जनसेना समेत निर्माण गरेको घोषणा गर्नेछ ।
भारतीय नाकाबन्दी विरुद्ध आज राजधानीमा विशाल प्रदर्शन कै क्रममा नयाँ जनयुद्धको घोषणा गर्ने स्रोतले जनाएको छ ।
भारतीय नाकाबन्दी तथा सरकारले गरेको ढिलासुस्ती , भ्रष्टचार, कालोबजारी, नेपाली नदीनाला भारतीय कम्पनिलाई दिने सरकारी निर्णय जस्ता सरकारी गतिविधि विरुद्ध नयाँ जनयुद्ध घोषणा गर्ने बताइएको छ ।
केहीबेरमा राजधानीको शान्तिबाटीकामा विशाल प्रदर्शनकैबीचमा विप्लव निकट नेकपा माओवादीले जनसेना ब्युझाउने घोषणा गर्ने बताइएको छ ।
पहिलो चरण्मा भारतीय चलचित्रमाथि प्रतिबन्ध लगाउने, भारतीय गाडिमाथि प्रतिबन्ध लगाउने, नेपालमा रहेका भारतीय कम्पनिका कार्यलयहरु बन्द गराउने लगायतका कार्यक्रम रहेको बताइएको छ । यसको लागि फौजी तथा गैरफौजी नीति समेत सार्वजनिक गरिने बताइएको छ
भारतीय नाकाबन्दी विरुद्ध आज राजधानीमा विशाल प्रदर्शन कै क्रममा नयाँ जनयुद्धको घोषणा गर्ने स्रोतले जनाएको छ ।
भारतीय नाकाबन्दी तथा सरकारले गरेको ढिलासुस्ती , भ्रष्टचार, कालोबजारी, नेपाली नदीनाला भारतीय कम्पनिलाई दिने सरकारी निर्णय जस्ता सरकारी गतिविधि विरुद्ध नयाँ जनयुद्ध घोषणा गर्ने बताइएको छ ।
केहीबेरमा राजधानीको शान्तिबाटीकामा विशाल प्रदर्शनकैबीचमा विप्लव निकट नेकपा माओवादीले जनसेना ब्युझाउने घोषणा गर्ने बताइएको छ ।
पहिलो चरण्मा भारतीय चलचित्रमाथि प्रतिबन्ध लगाउने, भारतीय गाडिमाथि प्रतिबन्ध लगाउने, नेपालमा रहेका भारतीय कम्पनिका कार्यलयहरु बन्द गराउने लगायतका कार्यक्रम रहेको बताइएको छ । यसको लागि फौजी तथा गैरफौजी नीति समेत सार्वजनिक गरिने बताइएको छ
नेपाल–भारत सीमामा देखिएको असहजता, नेपालमा उत्पन्न मानविय संकट र मधेस आन्दोलन सहितका विषयमा भारतमा पहिलो पटक संसदीय समितिको बैठकमा छलफल भएको छ ।
छलफलमा भारत सरकारको तर्फबाट विदेशमन्त्री शुष्मा स्वराजको उपस्थिति रहेको थियो । बैठकमा नेपाल मामिलाको विषयमा स्वराजले सरकारी धारणा राखेकी थिईन ।
बैठकमा कस्ले के भने ?
भगत सिंह कोसियारी, सत्तारुढ भारतीय जनता पार्टीका पूर्व उपाध्यक्ष
रिपोर्टर्स क्लब नेपालका अध्यक्ष ऋषि धमलासँगको कुराकानीमा उनले नपालको समस्या नेपाली आफैले समाधान गर्नु पर्ने भन्दै एमाले, काग्रेस, एमाओवादी र मधेसबादी दलहरु बसेर समस्या समाधानकोलागि छलफल गर्नु पर्ने बताए ।
उनले भारतले नेपालमा नाकाबन्दी लगायो भन्ने कुरा अफवाह मात्रै भएको भन्दै नाकाबन्दी आन्दोलनरत मधेसी दलहरुले लगाएको दावी गरे । उनले भने,‘भारतलाई दोष दिएर नेपालीहरु उम्किन पाउँदैनन । नेपाललाई हेर्ने भारतको नीतिमा कुनै परिवर्तन छैन । भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले नाकाबन्दी गरेको भन्ने कुरामा एक प्रतिसत पनि सत्यता छैन ।’
सिंगापुरमा मोदीले भने- नेपालसँग असल सम्बन्ध राख्छु (भिडियो सहित)
कोसियारीले भारतको चाहना नेपालको शान्ति, स्थायीत्व र विकास रहेको भन्दै नेपालमा उत्पन्न औषधी र ईन्धन संकट समाधानको विषयमा आफूले भारतीय प्रधानमन्त्रीसँग कुरा गरिरहेकोले केही समयमै सहज हुने विश्वास ब्यक्त गरे ।
उनले भारत नेपालको जलस्रोत, नदि, उर्जा साथै हिन्दु राष्ट्र चाहन्छ भन्ने कुरालाई गलत भन्दै नेपालमा अब राजसस्था आउन नसक्ने बताए ।
करण सिंह, काग्रेस आईका बरिष्ठ नेता
आफ्नो पहलमा नेपाल सम्बन्धी छलफल गन संसदीय समितिको बैठक बसेको भन्दै बैठकमा विदेशमन्त्री शुष्मा स्वराजलाई आफूले स्पष्ट रुपमा नेपालमा किन नाकाबन्दी गरेको भनि प्रश्न गरेको जानकारी दिए ।
जवाफमा स्वराजले आफू नेपाल भारत सीमामा कस्ले अवरोध गरिरहेको छ भनि अन्तर्राष्ट्रिय मिडिया र राजनीतिक दलका नेताहरुलाई लिएर जान तयार रहेको बताएकी थिईन ।
सिंहले भारत र नेपालका सत्तारुढ दलहरु मिलेर समस्या समाधान गर्नु पर्ने भन्दै संसदको बैठकमा समेत काग्रेस आईले नेपालको मामिला उठाउने जानकारी दिए ।
उनले नेपालमा जारी भएको संविधानलाई भारतीय काग्रेस आईले स्वागत गरेको बताए पनि मधेसीको माग भने संविधानमा समावेश हुनु पर्नेमा जोड दिए ।
सिंहले भने,‘ नाकाबन्दी लगाएको भए भारतले हटाउनु पर्छ । नेपालमा पनि समस्या समाधान हुनु पर्छ । भारतको नेपाल नीतिमा कुनै परिवर्तन छैन । तर नेपालीलाई परेको पीडामा काग्रेस आई चुप लागेर बस्दैन । प्रधानमन्त्री मोदीसँग पनि कुरा गर्छ ।’
सरद यादव, जनता दल यूनाईटेड अध्यक्ष
नेपालको विषयमा संसदमा कुरा उठाउने गरी छलफल गरिरहेको जानकारी दिदै नेपालमा पनि दलहरुले मधेसको मुद्दा संबोधन गरेर निकास खोज्नु पर्नेमा जोड दिए ।
उनले संसदीय समितिमा आफुहरुले नेपालको पीडाको विषयमा कुरा उठाएको जानकारी दिदै विहारसँग विशेष सम्बन्ध रहेको कारण पनि आफूहरु नेपालको समस्यामा बढी संबेदनशिल भएको बताए ।
सीताराम ऐचुरी, भारतीय कम्यूनिष्ट पार्टी (माक्र्सबादी) महासचिव
नेपालको पीडामा चुप लागेर बस्न नसक्ने भन्दै नेपालको मुद्दा संसदमा दह्रो ढंगले उठाउने प्रतिबता ब्यक्त गरे । उनले नेपालमा जारी समस्या संबादबाटै तत्काल टुङग्याउन समेत सुझाव दिए ।
भारतीय कम्युनिष्ट पार्टीको मोदीलाई चेतावनी- नेपालमाथिको नाकाबन्दी खोल
छलफलमा भारत सरकारको तर्फबाट विदेशमन्त्री शुष्मा स्वराजको उपस्थिति रहेको थियो । बैठकमा नेपाल मामिलाको विषयमा स्वराजले सरकारी धारणा राखेकी थिईन ।
बैठकमा कस्ले के भने ?
भगत सिंह कोसियारी, सत्तारुढ भारतीय जनता पार्टीका पूर्व उपाध्यक्ष
रिपोर्टर्स क्लब नेपालका अध्यक्ष ऋषि धमलासँगको कुराकानीमा उनले नपालको समस्या नेपाली आफैले समाधान गर्नु पर्ने भन्दै एमाले, काग्रेस, एमाओवादी र मधेसबादी दलहरु बसेर समस्या समाधानकोलागि छलफल गर्नु पर्ने बताए ।
उनले भारतले नेपालमा नाकाबन्दी लगायो भन्ने कुरा अफवाह मात्रै भएको भन्दै नाकाबन्दी आन्दोलनरत मधेसी दलहरुले लगाएको दावी गरे । उनले भने,‘भारतलाई दोष दिएर नेपालीहरु उम्किन पाउँदैनन । नेपाललाई हेर्ने भारतको नीतिमा कुनै परिवर्तन छैन । भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले नाकाबन्दी गरेको भन्ने कुरामा एक प्रतिसत पनि सत्यता छैन ।’
सिंगापुरमा मोदीले भने- नेपालसँग असल सम्बन्ध राख्छु (भिडियो सहित)
कोसियारीले भारतको चाहना नेपालको शान्ति, स्थायीत्व र विकास रहेको भन्दै नेपालमा उत्पन्न औषधी र ईन्धन संकट समाधानको विषयमा आफूले भारतीय प्रधानमन्त्रीसँग कुरा गरिरहेकोले केही समयमै सहज हुने विश्वास ब्यक्त गरे ।
उनले भारत नेपालको जलस्रोत, नदि, उर्जा साथै हिन्दु राष्ट्र चाहन्छ भन्ने कुरालाई गलत भन्दै नेपालमा अब राजसस्था आउन नसक्ने बताए ।
करण सिंह, काग्रेस आईका बरिष्ठ नेता
आफ्नो पहलमा नेपाल सम्बन्धी छलफल गन संसदीय समितिको बैठक बसेको भन्दै बैठकमा विदेशमन्त्री शुष्मा स्वराजलाई आफूले स्पष्ट रुपमा नेपालमा किन नाकाबन्दी गरेको भनि प्रश्न गरेको जानकारी दिए ।
जवाफमा स्वराजले आफू नेपाल भारत सीमामा कस्ले अवरोध गरिरहेको छ भनि अन्तर्राष्ट्रिय मिडिया र राजनीतिक दलका नेताहरुलाई लिएर जान तयार रहेको बताएकी थिईन ।
सिंहले भारत र नेपालका सत्तारुढ दलहरु मिलेर समस्या समाधान गर्नु पर्ने भन्दै संसदको बैठकमा समेत काग्रेस आईले नेपालको मामिला उठाउने जानकारी दिए ।
उनले नेपालमा जारी भएको संविधानलाई भारतीय काग्रेस आईले स्वागत गरेको बताए पनि मधेसीको माग भने संविधानमा समावेश हुनु पर्नेमा जोड दिए ।
सिंहले भने,‘ नाकाबन्दी लगाएको भए भारतले हटाउनु पर्छ । नेपालमा पनि समस्या समाधान हुनु पर्छ । भारतको नेपाल नीतिमा कुनै परिवर्तन छैन । तर नेपालीलाई परेको पीडामा काग्रेस आई चुप लागेर बस्दैन । प्रधानमन्त्री मोदीसँग पनि कुरा गर्छ ।’
सरद यादव, जनता दल यूनाईटेड अध्यक्ष
नेपालको विषयमा संसदमा कुरा उठाउने गरी छलफल गरिरहेको जानकारी दिदै नेपालमा पनि दलहरुले मधेसको मुद्दा संबोधन गरेर निकास खोज्नु पर्नेमा जोड दिए ।
उनले संसदीय समितिमा आफुहरुले नेपालको पीडाको विषयमा कुरा उठाएको जानकारी दिदै विहारसँग विशेष सम्बन्ध रहेको कारण पनि आफूहरु नेपालको समस्यामा बढी संबेदनशिल भएको बताए ।
सीताराम ऐचुरी, भारतीय कम्यूनिष्ट पार्टी (माक्र्सबादी) महासचिव
नेपालको पीडामा चुप लागेर बस्न नसक्ने भन्दै नेपालको मुद्दा संसदमा दह्रो ढंगले उठाउने प्रतिबता ब्यक्त गरे । उनले नेपालमा जारी समस्या संबादबाटै तत्काल टुङग्याउन समेत सुझाव दिए ।
भारतीय कम्युनिष्ट पार्टीको मोदीलाई चेतावनी- नेपालमाथिको नाकाबन्दी खोल
काठमाडौं, ९ मंसिर । मधेस आन्दोलनका प्रमुख नेतृत्वकर्ता एवं सद्भावना पार्टीका अध्यक्ष राजेन्द्र महतोले चोरेर नेपाली नागरिकता लिएको खुलासा भएको छ ।
संसद अन्तर्गतको राज्य व्यवस्था समितिको आज सिंहदरबारमा बसेको बैठकमा एमालेकी सांसद गौरी ओलीले सद्भावना पार्टीका अध्यक्ष राजेन्द्र महतोले चोरेर नेपाली नागरिकता लिएको बताउनुभएको हो ।
सत्तारुढ दल एमालेकी सांसद ओलीले महतोले नेपाली नागरिकता चोरेर बनाएको दाबी गर्दै राज्यविरुद्धको मुद्दा लगाइ कारवाही गर्न गृहमन्त्री शक्ति बस्नेतसँग माग गर्नुभएको छ ।
बैठकमा गृहमन्त्री बस्नेतको पनि सहभागिता थियो । मधेसी नेता महतो बेलाबेला नागरिकताका कारण विवादमा आउने गर्नुहुन्छ ।
उहाँमाथि यसअघि पनि कीर्तेगरी नागरिकता बनाएको आरोप लाग्दै आएको छ ।
संसद अन्तर्गतको राज्य व्यवस्था समितिको आज सिंहदरबारमा बसेको बैठकमा एमालेकी सांसद गौरी ओलीले सद्भावना पार्टीका अध्यक्ष राजेन्द्र महतोले चोरेर नेपाली नागरिकता लिएको बताउनुभएको हो ।
सत्तारुढ दल एमालेकी सांसद ओलीले महतोले नेपाली नागरिकता चोरेर बनाएको दाबी गर्दै राज्यविरुद्धको मुद्दा लगाइ कारवाही गर्न गृहमन्त्री शक्ति बस्नेतसँग माग गर्नुभएको छ ।
बैठकमा गृहमन्त्री बस्नेतको पनि सहभागिता थियो । मधेसी नेता महतो बेलाबेला नागरिकताका कारण विवादमा आउने गर्नुहुन्छ ।
उहाँमाथि यसअघि पनि कीर्तेगरी नागरिकता बनाएको आरोप लाग्दै आएको छ ।




















